yolan gielen

Afscheid nemen..bestaat wel

2009-06-23T11:20:00.003-03:00

Dag Belgen in dat verre Belgenland!

pffff, heb hier met beide families mijn laatste avondmaal gegeten (op aparte dagen) en het was telkens emotioneel hoor. Ik had voor beide families ook een tekstje voorbereid dat telkens zooooo mooi was dat er traantjes opkwamen:D.

Foto: laatste avondmaal bij de Duttos

Foto: afscheid bij de Rodriguezen

Nu zit ik hier voor mijn laatste uurtje in mijn huis en ik wil het echt niet verlaten, het kleine huisje waar ik bijna 7 maanden heb ingewoond... Ik zou er gemakkelijk nog een maand hebben kunnen inwonen.
In mei had ik het nogal moeiljik en wou ik naar huis gaan maar dat is zeker voorbij. Ik ben blij dat ik familie en vrienden ga zien maar eigenlijk zou ik graag in het mooie, door vriendelijke mensen bewoonde Argentinië blijven.

Ik zie velen van jullie de donderdag, sommigen de maandag erna (mijn welkomstparty) en sommigen nog later. Denk eraan: soms zal ik eens een Argentijns woordje zeggen, maar dat vind ik verdomd normaal, en ik vind dat ik dat mag

Ik met het mooie hemdje en pet van de Gendarme van Argentinië dat ik heb gekregen van Norman.

Muchos saludos de Argentina! Un pays tan lindo y que no quiero dejar. Aguante Argentina boludo!

Rosario

2009-06-16T14:54:00.003-03:00

Hellow hellow

Yolan heeft gedaan met reizen. Zoveel heb ik niet afgereisd, maar ik wou nog de laatste week in Buenos Aires blijven zodat ik toch degelijk afscheid zou kunnen nemen van mijn beide families

Foto: het idee van "de springfoto" van mijn zusje gestolen. Het is heel leuk om uit te proberen. Op de achtergrond is een vuur dat altijd zal branden

Maar ik ben dus naar Rosario gegaan.
Waar ligt het?
Wel, op zo een 350 kilometer van Buenos Aires, zeer dicht dus. Maar 4 uurtjes in de bus.
Waarom Rosario?
wel, het ligt wel degelijk dicht bij Buenos Aires, dat is mijn voornaamste reden. Maar er werd me ook gezegd dat de vrouwen van Rosario de mooiste van Argentinië zijn. Dat moest ik toch even uitzoeken
En wat vond ik ervan?
Om eerlijk te zijn: een heeel leuke en mooie stad. Alles is iets rustiger dan in Buenos Aires, wat ik toch apprecieer. Ik zou er echt geen probleem mee hebben gehad om daar op uitwisseling te hebben gezeten. Maar ik ben tevreden met Buenos Aires hoor, maar Ik vond Rosario echt de max.
Wat de vrouwen betreft: ik zag niet echt zoveel verschil met de mooie vrouwen van Buenos Aires. Maar het was hier ook verlengd weekend en ze zeggen dat er veel mensen naar Buenos Aires waren gegaan. Balen dus

Foto: het geboortehuis van Che Guevara

Wat heeft de Yolan allemaal gezien op cultureel gebied?

Het huis waar "den che" is geboren= che guevara
Het monument van de vlag. Een groot monument voor de bedenker van de Argentijnse vlag: Manuel Belgrano.
De zaal der vlaggen. Een zaal met elke nacionale hymne met vlag van elk Zuid-Amerikaans land.
Een Londense telefooncel!

Foto: dat monument

Foto: boven op het monument, met zicht op de stad

Voila, dit zal 1 van mijn laatste berichten zijn, en ik zou 1 ding willen vragen: al de mensen die wel eens mijn blog lazen maar nooit een reactie durfden te plaatsen, dat toch eens te doen. Ik zou gewoon eens de personen willen weten. Als je niet weet wat schrijven, schrijf gewoon: Yolan, sos un capo

Ok, tot de volgende!

Off-program/Iguazu

2009-06-09T13:05:00.003-03:00

Hola iedereen!

Jaja, nu heb ik eindelijk een excuus voor niets geschreven te hebben: ik had echt geen tijd. Mijn situtie is ondertussen volledig veranderd: ik ben niet meer op uitwisseling, en heb eigenlijk niets meer met YFU te maken.

Foto: een vlinder met doorzichtige vleugels die ik heel mooi heb kunnen fotograferen

Het zit zo: ik ging in Baires naar de universiteit en volgde meerdere cursussen (dj, argentijns koken,...). Maar in de universiteit bleek ik echt niet de juiste vakken te volgen (sociologie was echt mijn ding niet) en al de cursussen eindigden in mei. Ik had dus schrik dat Juni een beetje "de maand te veel" ging worden, dus bedacht Yolan een plan. Ik vroeg dus aan YFU of er de mogenlijkheid in bestond om in juni "off program" te gaan. Dat betekent dus dat ik gewoon nog mijn ticket naar huis heb, maar buiten dat niets meer met de organisatie te maken zou hebben.

Foto: Het mooie zicht op de "keel van de duivel"

Zoals u het reeds verwacht: het is me gelukt, en nu voel ik me zeer goed, ik kan een beetje doen waar ik zin in heb. Van de dag ik vrij was heb ik mijn vliegtuigticket geboekt naar de waterallen van Iguazu. En daar ben ik zoo blij om want het is het mooiste natuurspektakel dat ik ooit in mijn leven gezien heb.

Foto: het zicht van de Braziliaanse kant

De watervallen zijn volledig anders dan de Niagara Falls in Canada. Daar is het gewoon 1 grote U vorm van water dat in een ondoorbroken lijn naar beneden dondert. Iguazu falls bestaat namelijk uit ongeveer 270 watervallen! Maar dit wnner er veel water is, ik ben er echter geweest wanneer er echt niet veel was. Maar het bleef ongelooflijk. En het mooiste punt is "de keel van de duivel" waar je een ongelooflijke hoeveelheid water naar beneden ziet gaan. Maar je kan het meer niet zien door de mist die er hangt. Ik ben de watervallen gaan zien van de Argentijnse en de Braziliaanse kant. Het was zeer mooi langs de Braziliaanse kant maar het indrukwekkendste was de Argentijnse kant. Ik heb ook een boottrip genomen die je onder 2 watervallen brengt. Helemaal nat, maar blij was ik erna.

Chinezen zijn steeds aanwezig! En ik moest met hen op de foto!

Ik zit hier in een hostel met zeer veel buitenlanders (nogal wiedes dat). Een man van Manchester was de ongelooflijkste: hij was op een 3 jarig durende reis en was halfweg. Hij heeft al de hoogste top van Europa en Amerika bereikt en wilt zijn reis eindigen met de Mount Everest te beklimmen. Maar zijn verhalen waren ongelooflijk. Ook een vrouw van Nieuw Caledonie ontmoet. Het blijkt ergens dichtbij Australie te liggen. Maar het is allemaal zo leuk om te horen en ik ben blij met mijn beslissing.

Oke en ik heb gehoord dat ik dus donderdag 25 juni in zaventem toekom rond half 7 in de avond. Diegenen die mij willen opwachten zullen daar dus moeten staan. De echte vluchtgegevens komen later

Foto: mijn model kant kwam even boven. hahaha

Oke ik zal hier nog een beetje een toffe tijd beleven en ik wens al mijn vrienden de beste examens toe. Doe het goed!

Hasta luego

Dj cursus

2009-05-24T13:26:00.003-03:00

Fotos: Ik en Juan aan het mixen
Ja lap zeg,

Gisteren was het de laatste "les" van de tofste wekelijkse activiteit die ik hier had: Dj. Omdat het de laatste keer ging zijn, moest ik toch mijn fototoestel eens meenemen om te laten zien wat het inhield?
Toen ik begon met de cursus waren we nog met superveel volk. Zoveel zelfs dat we ons moesten opsplitsen in 2 groepen: 1 groep die met praktijk zou starten, dan de 2 groepen samen theorie zodat de andere groep met praktijk kan eindigen. Het is zowieso leuker om praktisch te eindigen dus zette ik mij in de 2de groep. Het was de beste keuze: de tofste mensen, en het liep altijd wel beetje uit.

Ik doe hier nu veel cursussen. Bijvoorbeeld jongleren en fotoshop maar alleen bij de dj cursus had ik het gevoel: dat zijn echt mensen zoals ik. Echt ne supercoole groep. Naar het einde toe kwam er ook minder en minder volk zodat we meer konden oefenen en elkaar beter kenden. Na de laatste les zijn we nog iets gaan drinken en eten.

Dit is dus de groep waar ik steeds in zat: Ik sta links van onder. Rechts is de Juan, mijnen beste maat daar. Over piercings en tattoos en zijn bijnaam is: wildskin. Link vanboven hebben we Yoko. 27, rastas, en heeft lang in Europa gewoond EN is al eens 5 jaar getrouwd geweest. Wat een meid is me dat. De vrouw in het midden is de lerares, ons Marian. Het leek me een heel toffe maar ze bleef altijd de leraar-leerling-afstand houden. Rechts van haar hebben we dan "pelado"="kale". Dat is dus een gewone bijnaam hier. Ook goe mee geamuseerd en produceert al een tijdje muziek ook. Met de andere 2 heb ik niet veel gepraat.

Yolan wants you! (foto getrokken wanneer we iets aan het drinken waren)

Het was echt de max, veel toffe mensen leren kennen, veeeeel bijgeleerd en spijtig dat het gedaan is
Tot de volgendeuh!

Que los cumpla feeliiiz

2009-05-18T18:42:00.004-03:00

Hola todos!

De titel is de "happy birthday" int Spaans. Ik heb het de voorbije weken wel enkele keren gehoord, en dat is altijd wel eens leuk. Den 10de mei was ik immers jarig! Ik heb zeker een leuke avond beleefd: de hele familie is komen eten en er was een heel lekkere taart, dat kan toch niet mis gaan! We hebben het wel de 9de mei in de avond gevierd, maar toch pas om 12 uur de taart aangesneden. De 10de mei heb ik nog een verjaardagtaart gegeten bij vrienden van de familie die trouwens in juli mij al direct in België komen bezoeken!

Mijn laatste verjaardagstaat heb ik vorige vrijdag gegeten, toen ik mijn eerste familie ging bezoeken. Natuurlijk heb ik ook vele wensen mogen doen, waar dat er zelfs een paar van zijn uitgekomen (al waren mijn eisen niet zo hoog hoor).

Ik wens mezelf natuurlijk egouïstisch gezien nen hele leuke 19de verjaardag toe, en voor de rest die nog moet verjaren: ook ne gelukkige!

Parque chaz

2009-04-30T12:11:00.004-03:00

Hellooow allemaal

Omdat ik de laatste tijd niet zoveel spectaculaire dingen heb gedaan was ik aan het piekeren en piekeren over wat ik in godsnaam een berichtje zou moeten schrijven. Het lijkt allemaal zo gemakkelijk maar ik vind het toch vaak moeilijk inspiratie te vinden. Gelukkig heb ik eergisteren inspiratie gevonden in mijn geliefde stad Buenos Aires.

De vorm van Buenos Aires is zoals bijna elke Zuid-Amerikaanse stad zoals een dambord. Maar dit is buiten 1 zone gerekend: Parque chaz. Daar lopen de straten in cirkel en er zijn 2 straten die die cirkel doorkruisen (loodrecht op elkaar dan nog wel). Wat eigenlijk nog het leukste aan die zone is, is dat alle straatnamen Europese steden zijn. Calle (straat) Dublin, Londres, Berlin,... Dat is toch zeker een bezoekje waard!

Foto: Copenhagen MET grafiti:D

Ik ben er met een Belg van AFS naar toe gegaan. AFS is de andere grote organisatie om op uitwisseling te gaan. We hebben dus alle straten bezien en erna een zonnig terrasje gedaan met een goede Stella (ongeveer 1 euro 70 voor 1 liter), dus mijn dagje was weer goed.

Foto: die andere Belg: Michael

Foto: misschien onduidelijk door de zon maar het is calle Athenas

Volgende keer weer, met meer weer!

Bauti

2009-04-13T16:05:00.005-03:00

Foto: Bauti met mij, samen naar Frank en Frey aan het kijken

Hola Belgica!

Iedereen vrolijk pasen! Hopelijk de vrienden toffe vakantie aan het beleven (waarschijnlijk wel), en snowboardverhalen mogen altijd vermeld worden. Hier hebben we met pasen alleen een velengd weekend: van woensdag tot zondag. In dat weekje zijn we naar zee gegaan, maar dat is voor een volgende keer. Nu wil ik het hebben over het liefste neefje dat ik ooit hebben gehad: Bautista Ignacio Bornemann, of kortweg Bauti.

Foto: Bauti met mijn nicht Camilla (geen misse trouwens)

Bauti leeft samen met zijn moeder tegenover ons huisje in Carapachay. Ge kunt u wel voorstellen dat ik hem vaak zie. Het is echt een geweldig kereltje: juist 2 geworden en kan al praten gelijk zot. Even zijn belangrijkste hobbys op een rijtje zetten:

Met zijn autos spelen
Zeggen welke auto van wie is (toetoe tia! Is auto tante)
Kleur van de auto benoemen
Met alle type ballen spelen (hij is gek van mijn jongleerballetjes)
Dingen aanraken waar hij niet aankan en ik hem moet helpen
Autos laten tekenen en die dan "inkleuren" (volkrabbelen)

Foto: Zie hem toch zo lief cornflakes eten!

Foto: Bauti spelend met mijn zusje Cintia

U leest het: Bauti is een echte autofreak. Hij maakt er files mee, laat ze botsen, gooit er ook eens graag mee, maar speelt het liefst MET iemand En de autos. Ik vind het niet erg, ik speel er super graag mee. Het is echt een schat van een kindje. Het geeft mij alleen maar meer zin om nonkel te zijn van het kindje van Frank en Tine!!!!

Foto: Bauti naar het lichtje van de camera kijkend

Ik denk dat ge ook meteen op hem verliefd wordt als ge de fotos ziet, daarom heb ik er wel een aantel gezet.

Foto: de mooiste die ik van den Bauti heb kunnen trekken

Hasta luego!

Argentinië-Venezuela

2009-04-06T20:09:00.004-03:00

foto: Norman en ik

Dag iedereen!

U weet het allemaal: Argentinië is een voetballand. Ik heb het zeker al gemerkt. Ge MOET hier u favoriete voetbalploeg hebben (zelfs veel vrouwen) en ze kunnen uuuren bezig blijven over hun club en over de nationale ploeg. Met die nationale ploeg ging het trouwens niet zo goed maar toen kwam god hun redden: Maradonna. Die is hier nog steeds onsterfelijk. Hij is nu bondscoach en hier dromen ze al luidop van de wereldtitel. Zijn eerste 2 matchen hadden ze al meteen gewonnen maar die waren vriendschappelijk.

Een week geleden kwam de eerste echte opdracht: thuis tegen Venezuela als voorronde voor het WK. Die match moest ik zeker gaan zien: dus met Alex 4 uur en half in de rij gestaan om ticketjes te bemachtigen.

foto: ik met mijn ticket voor de enorme rij (is veel langer dan hier)

Er was zoveel volk, puur omdat het de eerste match onder Maradonna was die in Argentinië gespeeld zou worden. We kochten ons atributen (kleuren om ons gezicht te schilderen, een vlag, een sjaal en het truitje hadden we al) en begaven ons zaterdag met mijn broer Martin en mijn vader Norman naar het stadium van River (mijn lievelingsclub en het grootste stadium van Argentinië). Het zat volledig vol: 70.000 supporters, ongelooflijk. In 1 vakje zaten de Venezuelanen, echt een beetje zielig.

foto: 1 stuk van het volk

Voor de match had ik al 2 kippevelmomenten: toen Maradonna op het veld kwam (iedereen begon een liedje over Maradonna te zingen) en de nationale hymne (geniaal).

foto: Maradonna!!!!! (in de rode "ovaal")

Ik was al eens naar een voetbalmatch gaan zien maar toen eindigde die 0-0. Nu wou ik absoluut een goal zien!!!! Ik werd na 25 minuten op mijn wenken bediend: een geniale aanval en Messi werkte schitterend af. Zo mooi was dat moment! Iedereen vloog elkaar in de armen, iedereen begon te zingen, echt nice. Ook was het juist aan onze kant, dat geeft nog een extra dimensie. Het was wel de enigste goal aan mijn kant. Na de rust kreeg de andere kant van het veld nog3 goalen te zien van Argentinië. We hebben Venezuela echt in de pan gehakt, en om dat live te zien, is om nooit meer te vergeten.

foto: Alex en Martin

Ook zeer toevallig zat er juist een groepje Vlamingen voor ons, wat een toeval! Die werkten hier allemaal voor Electrabel. Ander weetje: een paar dagen later is Argentinië wel in de pan gehakt door Bolivië, met 6-1. Maar ze moesten wel op 3600 m hoogte spelen, en ze hadden niet genoeg tijd om gewoon te worden aan die omstandigheden. We zullen zien wat dat geeft in Juni, wanneer ze tegen Colombia spelen (daar ga ik ook naar zien!)

Chau chau

Buddybears

2009-03-30T12:35:00.004-03:00

Hola todos!

Foto: de buddybear van ons dierbaar landje

Yolan heeft het weer zeer druk gehad! Maar beter zo dan niets te doen hebben natuurlijk! Ben naar de grootste neo gotische basiliek ter wereld gaan kijken, ben aan unif begonnen en ben naar Argentinië Venezuela gaan kijken in het stadium! Dat was echt super, maar daar zal ik nog wel is iets over schrijven.

Foto: de abstractie van Holland

Ik wou het eerst eens over de buddybears hebben: wie zijn ze? Waar staan ze? Wat betekenen ze? Yolan zal het u schoonekes uitleggen. De buddybears is een initatief voor de wereldvrede. Het zijn allemaal geschilderde beren die hand in hand met elkaar staan. En ze staan nu -u raad het nooit- in Buenos Aires! Die moest ik dus toch eens gaan bekijken.

Foto: de Zuid Afrikaanse savanne

Foto: zo iets zou ge toch helemaal niet van Rusland verwachten?

Aan de fotos ziet u zelf wel welke beren u mooi vind of niet. Ik vond de Russische heel sjiek en de Zuid Afrikaanse zeker ook. De Hollandse vond ik een beetje te weinig ingevuld en de Belgische kon ermee door. De tofste waren zeker die van Ierland en Cuba.

Foto: de beer van Cuba (met sigaar en al)

Foto: de kabouter van Ierland

Maar alles hangt natuurlijk af van u smaak, want ik ging daarna nog eens kijken met Alex en hij vond juist de Hollandse heel sjiek en die dat ik mooi vond maar redelijk normaal. Oordeel zelf maar!

Carnaval

2009-03-17T20:49:00.003-03:00

Hallow iedereen!

Zoals steeds: sorry voor het late bericht maar ik heb hier steeds meer en meer te doen, wat zeker niet erg is. Hier heb ik even tijd gevonden om wat over mijn carnavalservaring te schrijven.

Foto: een auto van de carnavalstoet

Ik vertrok vrijdag vroeg, de dag na het concert van Manu Chao, met Alex naar Gualeguaychu. Dat is de plaats waar in Zuid Amerika het 2de grootste carnaval plaats vind (na Rio de Janeiro dus). Alex had me mee gevraagd dus moest ik zeker mijn kans grijpen!

Foto: het groepje waar we daar veel mee optrokken

Van vrijdag tot maandag hebben we daar op een camping gezeten met privé strand en "dicotheek". Die discotheek waren gewoon zo douches die douw spoten, geen echte regen, een podium en toffe muziek. En dat we daar gedanst hebben! Superveel! En normaal moest ge 20 pesos (zowat 5 euro) betalen om gewoon al op dat strand en disco te mogen en wij mochten gratis omdat we van de camping waren, die op zich 20 pesos per dag kostte

Foto: ons prive strand

En dan het carnavalspektakel zelf. De zaterdagavond om 10 uur in de avond begon het. Wij zaten vlak naast de piste, en konden dus af en toe op de piste glippen om een foto te nemen met 1 of andere mooie danseres.

Foto: Een foto met zo een mooie danseres

We hebben daar van 10 tot 3 gestaan, een spektakel van 5 uur! Allemaal enorm mooie konten en soms ontbloten borsten. Er waren ook wel mannelijke dansers, maar daar nam ik minder fotos van. Op die 5 uur stonden er ook maar 3 liedjes op, die ge op het einde wel volledig beu waart.
Ik weet niet wat Rio meer heeft maar ik heb genoten, mij geamuseerd en goed mijn ogen de kost gegeven (ging dat niet zo, dat spreekwoord?)

Foto: onze carnaval outfit

Morgen zet ik wel fotos maar nu ben ik te moe, chau!

Manuuuu!

2009-03-11T14:52:00.003-02:00

Hola Belgica!

Jaja, de vorige week toch een zeer drukke geweest: ingeschreven in cursussen, naar verjaardag geweest van 1ste gastzus, maar de leukste dingen waren: Naar Manu Chao gaan kijken en de volgende dag voor 4 dagen naar het 2de grootste carnaval van Zuid Amerika vertrekken!

Foto: den Alex int zwart wit

Ik moet zeggen: Ik heb Manu Chao al zien optreden, en dat was het beste concert dat ik ooit heb gezien. Maar nu kon ik hem zien in een Spaanstalig land, wanneer ik al zijn teksten begreep, dat zou dus geweldig worden.

Foto: DE Manu!

En of het geweldig was! 3 uren moesten we de muziek aanhoren die ik het allerliefste heb. Er waren 2 dingen die ik vooral herinner van het vorige concert: dat zijn liedjes live totaaal anders zijn dan op cd en de kippevelgevende akoustische gitaarsolo. Wel, nu waren die nog beter. Er was denk ik een nieuwe gitarist die de pannen van het dak speelt. Hij bleef echt gaan op die gitaar (elektrisch en akoustisch). En de liedjes waren weer zoveel anders dan op de cd's. Eerst een uur lang alle liedjes heel hard, dan was het 1 groot feest. Dan een uurtje rustig (met liedjes als el viento, clandestino, la despedida) om dan weer te eindigen met een superhard uur.

Foto: aant zweten van het dansen

En ze zijn echt 9 keer ofzo terug op het podium gekomen, dat is wel leuk en al, maar op het einde konden we eeecht niet meer van al dat springen en zot gaan. Ze hebben hier trouwens een ander soort mushpit: ze gaan met 3 of 4 in een ronde staan en duwen iedereen achteruit. Iedereen doet dan mee en er ontstaat nen heuse cirkel. En als dan de climax komt vult die zich volledig met mensen en dan is het gaan he. 1 keer begon ook iemand gewoon in de cirkel in een cirkel te lopen en dan begon iederen zo in het rond te lopen. Dat was echt zalig om te doen.

Foto: 1 van die cirkels die zich juist hadden gevuld

Na het concert wel iets spijtig beseft en dat is dat ze eindelijk hier iets hebben gestolen van mij (mijn gsm), maar ja, iedereen vond het zo raar dat hier in Buenos Aires ik nog nooit bestolen was. En de gsm was toch maar 25 euro waard. Spijtig wel dat ik ook alle nummers kwijt ben, maar het maakt niet zo. En dan de volgende dag op carnaval vertrokken met Alex! Maar dat is voor volgend berichtje

Yuuuuuuw

YFU trip...deel...2!

2009-03-01T16:39:00.003-02:00

Hola queridos!

Geen reis met uitwisselinsstudenten zonder dat ze er zelf zijn! Dus daarom aan de hand van wat fotos uitleggen wie, wat, waar, hoe, waarom, daarom...

Deze foto is de officiële foto van de YFU trip 2009. Op de achtergrond ziet u de cerro de siete colores, de beroemste berg van het Noorden. Hij heet dus letterlijk de berg van 7 kleuren, erg origineel he. Op de foto staan normaal gezien 44 mensen: 41 uitwisselingsstudenten en 3 YFU medewerkers (of vrijwilligers). Ik ga hier zeker niet alle namen opnoemen, want dat kan ik ook niet. De oorzaak daarvan is in 1 woord te beschrijven: Duitsland.
18 van de 41 chicos kwamen namelijk van het land van de adelaar. Dat komt omdat het daar heel gewoon is om op uitwisseling te gaan en er zijn daar dus ook een pak ouders die hun kinderen er tegen hun eigen wil der gewoon op uit sturen. Dan krijgt ge natuurlijk van die timide typetjes waar dat ge als Belg niets tegen zegt.

Deze foto is met de 6 Belgen die mee waren. Wij hadden op het vliegtuig nog afgesproken dat we allemaal met de reis mee gingen gaan, dus waren we ook allemaal aanweig. Wij waren de luidsten, meest actieve en wildsten van allemaal, dat heeft iedereen ons duidelijk gemaakt. Links heb je Stijn van "dichtbij Gent", die was er in geslaagd om 2 dagen voor de reis zijn linkerarm te breken met den basket. Het was daar toch mijnen beste maat. We gaan binnen een paar jaar een maand door Europa reizen met het duimpje omhoog. Rechts daarvan hebt ge den Alex, den "bère" sjieke kerel uit Kortrijk. Op het vliegtuig had ik daar maar 2 woorden tegen gezegd ma nu was het een stuk toffer. Hij woont ook cva dicht bij mij hier (60 kilometer), en spreken we nu nog altijd vaak af. Dan natuurlijk de coolste van allemaal, de Yolan. Maar ja, aan den diee moet ik niet veel woorden aan vuil maken zeker. Anneleen van Antwerpen volgt, een super vriendelijke en ge kunt er aaaltijd een keer goe mee lachen. Als we in de bergen moesten stappen stond ik paraat (toch zeker 1 keer) om haar deftig en wel naar boven te helpen. Michiel, onze Gentenaar is leuk, maar vreemd. Hij heeft al 2 tatoeages (de Argentijnse zon op zijn arm en een soort sleutel op zijn rug)en hij gaat studeren in Spanje omdat hij België beu is. Hier heeft hij al meer gereisd dan iedereen. En dan nog last but not least Evake, van Herent. Die zal ik zeker nog vaak in België zien en het is echt een pracht van een mens. Het is een ongelooflijk goeie vriendin geworden en het was moeilijk afscheid te nemen van haar.

Omdat ze soms vroegen om spelletjes te spelen, konden wij natuurlijk onze scouts ervaring bovenhalen. Hier zijn we dikke Bertha aant spelen. Dat was echt geweldig. Ook hebben we "verkrachtertje" gespeeld (wat helemaal niet zo bruusk is als het in de naam lijkt hoor) en dat was zeker 1 van de beste momenten van de reis.

En dan de laatste foto, van de laatste avond met iedereen tesamen (wij moesten nog terug tot Buenos Aires reizen). Iedereen moest zich verkleden en dit was onze groep van de laatst avond. Je ziet mij als Hawai mannetje, je ziet links een Oostenrijkse mummy (regi), een Bob Marley (foxy Roxy), een echte aborigen (de rosse Eva), "little Lu", 1 van de 2 YFU vrijwilligers (de rapper), rechts een cheerleader (1 van die Duitsen waar ik begot de naam niet van weet),... Het was een geweldig feest, echt bijna iedereen doorgefeest van 12 tot 4 zonder 1 druppeltje alcohol, dat is echt leuk dat dat nog kan.

Ge ziet het waarschijnlijk wel, het was een reis vol magie, vol vrienschap en vooral...vol Duitsers...Smetteling! (vlinder in het Duits, moet je maar eens het sketchke van Alex Agnew over taal bekijken)

Hasta Luego!!!!!!!!!!!! Los quiero mucho!

YFU trip

2009-02-26T20:23:00.004-02:00

Hallooow iedereen!!

Foto: onze route: van de hoofdstad naar het noorden (als je op de foto klikt zal hij waarschijnlijk groter worden) naar tucuman, Salta, Jujuy, dan naar beneden naar Mendoza om dan de terugkeer aan te gaan

Yolan is terug! En of hij terug is! Van 1 van de leukste, mooiste en leerrijkste vakanties van zijn leven! jaja, de YFU trip was nogal een dikke trip. Wonderlijke plaatsen bezocht met mensen van over de heeeele wereld (nuance: niemand van Azië, bijna de helft van Duitsland, 1 iemand van USA en iemand van Nieuw-Zeeland). Kortom, het was machtig.

Foto: de Saltaanse steppe, die zal overgaan in jungle, echt leeuwenkoning!

Dit bericht zal ik gewoon wat algemeen vertellen en wat natuurfotos plaatsen want ik weet niet waar ik moet beginnen of eindigen. Het was echt niet te doen leuk. We begonnen met de bus te reizen met al diegenen die in Buenos Aires zouden vrtrekken (meer dan de helft). Dan deden we een stop halverwege om nog meer volk op te halen om dan aan te komen in Tucuman (de kleinste provincie hier, zelfs kleiner dan België!) en dus met 41 uitwisselingsstudenten de echte reis te beginnen. We hadden ook onze gids mee: el Chino (zijn bijnaam), echt ne pracht van ne mens, en natuurlijk wist hij ons enorm veel te vertellen. Ik weet nu veel meer over de geschiedenis van Argentinië, van de natieven (zo worden de indianen hier genoemd), tot de revolutie tegen Spanje, tot de burgeroorlogen enz... Ook veel over de geologie (met heel veel termen die ik reeds kende door mijn goede opleiding aarderijkskunde), en natuurlijk de cultuur van daar.

Foto: de "keel van de Duivel", 1 van die formaties in de rotsen waar ik het nog ovr zal hebben verder in dit bericht

Dezelfde dag nog zijn we meer naar het noorden getrokken om 3 dagen dichtbij de grootste stad van het noorden te verblijven (Salta). Daar zijn we gaan wijnproeven, een museum bezocht met de best bewaarde mummys ter wereld,... Na die 3 dagen was het natuurlijk niet gedaan, dan zijn we immers NOG noordelijekr getrokken naar een enorm mooie en enorm droge provincie= Jujuy. Daar heb je rotsen met 7 kleuren en enorme formaties in de rotsen.

Foto: die berg met 7 kleuren, de bekendste berg van het Noorden (serro de 7 colores)

Daar hebben we ook cocabladeren gegeten, niet om high te worden maar om tegen de hoogte te kunnen, we zaten namelijk in zeer hoge streken. Daar dragen ze ook de coolste kleren: allemaal van die hippie broeken, ponchos, allemaal wol, en bijna overal lamas op. Ik heb mij natuurlijk wel wat dingen gekocht.

Foto: op weg naar een archeologische vondstplaats van een natievendorp. Zalige cactussen trouwens

En dan stond er ons een reis van 24 in de bus te wachten naar Mendoza, wat eigenlijk het noorden niet is, dat is meer het westen. Daar zaten we in een schitterend hotel (zwembad, voetbalterrein, volleybalterrein, enorme speelzaal,...) En daar hebben we niet enorm veel bezocht, maar daar was het groepsgebeuren belangrijker. Wel heb ik daar de hoogste berg van Amerika gezien (de Aconcagua= 6961 meter hoog), we hebben een rafting gedaan en dus veel gepraat enzo. Daarna kwamen veel emotionele afscheiden (iedereen supermoe en al meteen zo een hechte groep) en kwam ik hier om 17 uur in mijn huisje aan. Dat was gisteren, ik heb toen niets geschrveen omdat ik gewoonweg té moe was.
Dus om te eindigen: Argintinië is zowieso al het mooiste land dat ik mijn leven heb gezien en 40 mensen over de hele wereld leren kennen is enorm leuk!!

Hatse luego!

Colonia

2009-02-13T11:35:00.003-02:00

Hola Belgica!

De Yolan heeft verplicht een hele mooie stad bezocht in Uruguay, genaamd Colonia. Misschien herrinert u het zich niet maar ik ben hier eigenlijk zonder visum, en met een toeristenvisum kunt ge hier maar 6 maanden blijven (en dat is al maximaal verlengd). Die heb ik dus met trots overschreden, dus moest Yolan 1 dag naar het buitenland gaan voor een stempel en dan terug Argentinië binnen.
Dus de Yolan deze maandag op een reuzachtige boot (de "buquebus", dezelfde waarmee Saïdja de monding van de rio de la plata heeft overgestoken) naar Uruguay. Ik had voor de heen- en terugreis 1ste klasse, omdat er niets anders meer was, maar zoveel extra had ik helemaal niet. Maar de boot was...echt mooi: een sjiek dek, een mooie zaal met zo een zangeres die classics staat te zingen (vb i shot the sherrif), filmkes op een reuzachtig scherm,... Maar ik heb mijn 3 uur op de boot voornamelijk bezichtgehouden met brieven te schrijven naar thuis.

foto: reflectie van het raam waar de "schipper" zit

Eenmaal in Uruguay aangekomen hoopte ik een informatiepunt te vinden, waar ze zeggen wat ge allemaal kunt bezoeken enzo. Dat was helaas ijdele hoop, zo slim zijn ze daar niet in Uruguay. Als ik een informatiepunt in mijn stad zou zetten, zou ik er toch tenminste 1 aan de terminal van de boot zetten. Ik wist wel dat ik maar 2 uur had daar, dus begon ik snel iets te zoeken natuurlijk.

foto: er bestaan nog losstaande coole oldtimers

Ik vind daar na 2 minuten zoeken een winkeltje waar ze fietsen verhuren, dus ik daar snel naartoe en vraag een fiets en een mapke vant stad. En dus Yolan totaal avontuursgewijs met een fiets een super oude en mooie stad bezocht. Is echt 1 van de eerste steden hier in Zuid-Amrika, en ze hebben de straten en de gebouwen heel mooi gerestaureerd. Ik ben ook bovenop een vuurtoren geweest, van 114 trappen. Het meeste van de stad kan ik echter met fotos zeggen, aangezien ik geen stadsgids had ofzo.

foto: mooi tuintje daar

Daarna sneller bootje weer naar huis genomen, en goe gaan slapen, want ik was enooorm moe van zo vroeg op staan, en zo was er weer een avontuurtje gedaan.
PS: morgen vertrek ik weer voor bijna 2 weken op reis: familie: bel mij vandaag
PPS: vrienden: ik zou het serieus apprecieren dat gelle ulle punte laat weten op 1 of andere manier, dat zou echt cool zijn

Klimmen

2009-02-03T14:52:00.003-02:00

Hola!!

Ik ga dus nog eens verder met verhalen over de reis: op een van onze uitstapjes gingen we naar paso Cordoba. Dat is eigenlijk gewoon een enorm slechte aardeweg maar met langs de kant enorm mooi gevormde rotsen. Langs de kant hebben we dan de hele dag doorgebracht. Nog eens bbq gegeten (hier dus parilla genoemd), de vaders gaan vissen (we waren daar met nog een ander gezin),

Foto: mijna pa die vlieg staat te vissen:D

Ook zwemmen in de rivier en omdat er daar rotsen waren.... kon ik eindelijk nog eens klimmen!
Dat vond ik echt zalig, het doet zo goed om een sport te doen die ge graag doet en een maand ofzo niet meer hebt kunnen beoefenen. Ik heb mij dan ook de hele dag kunnen bezighouden.

Foto: ik klimmend. In het rood de typische, supergoedkope schoentjes van Patagonië: alpargatas.

Super veilig was ik echter niet bezig: niets van beveiliging dus als ik viel, ging ik mij bezeren. Maar ik kan nu wel al een potje klimmen, en ben ik zeeeker niet gevallen.
We zaten in een vallei van een rivier en zijn dan helemaal tot aan de top gegaan, en wat een prachtig uitzicht kreeg ge dan, ongelooflijk. Er was daar wel enorm, enorm veel wind. Maar daar vindt Yolan natuurlijk wel een oplossing voor: daarboven was een soort grot die heel gemakkelijk te bereiken was, en waar niets wind was, daar hebben we dan ook een tijdje doorgebracht.

Foto: die soort grot, en je ziet het misschien niet, maar het was wel degelijk heel hoog!

Maar ik heb daar niet alleen geklommen hoor, ook was er een plaats om in het water te springen, echt zalig. Het was daar zo mooi, echt ongelooflijk. Het nadeel is wel dat het water nogal koud is, dus stond ik daarna wel een half uur te bibberen, maar wat maakt dat uit he?:D.

Foto: Santiago die in het water duikt, aangezien ik er geen heb waar ik tegoei op sta. Santiago is een goede vriend van Martin en de zoon van dat ander gezin dat mee was

Ik denk wel dat je aan de fotos kunt zien dat we ons daar hebben geamuseerd en dat het daar ongelooflijk mooi was. Dus tot de volgendeuh!!!! Ciao ciao.

PS: waar zijn die reacties gebleven? Is een Argentijns kaartspel zoo saai?

Truco

2009-01-31T14:44:00.003-02:00

Hola Belgica!

Truco, envido, falta envido, tantos, amcho de espadas,... Allemaal termen die jullie niets zeggen. Voor mij tot een maand geleden ook niet, maar dan ging ik dus op vakantie naar het Zuiden, waar een familie stond te wachten die bijna allemaal truco kunnen spelen.

Truco is HET typische Argentijns kaartspel, gespeeld met "cartas espagnoles", dat zijn dus niet dezelfde kaarten als die van ons. Onze kaarten noemen zij "pokerkaarten", en vinden het zeer vreemd dat wij hun kaarten niet kennen. Ze hebben ook 4 types van kaarten: zwaarden, goud, bekers en knots (espadas, oro, copas y bastos). De kaarten gaan van 1 tot en met 9 en dan de zot, de dame en de koning (de 10 hebben wij dus als extra kaart).
Omdat ik graag kaart, moest ik natuurlijk ook het typische Argentijnse kaartspel leren. Het is moeilijk om zo even uit te leggen, maar wie het wil leren als ik terugkom, laat het mij weten en u bent een kaartspel rijker. Het wordt per 2, 4, 6 of zelfs 8 gespeeld. Er wordt enorm veel gelogen, maar dan ook zeer veel en ge leert het met ervaring. Ze hebben mij al direct gezegd da ik goed kan liegen, dat is dus goed in het spel. Als newbie liet ik me nooit doen, en heb al zeker wat matchen gewonnen. Het ding is wel dat er ook geluk bij gemengd is, meer dan bij wiezen. Je hebt immers maar 3 kaarten per spelletje uit een pak van 48 en daarmee moet ge het doen.
Er is ook een volgorde van waarde van de kaart (de 1 van zwaarden is de hoogste, gevolgd door de 1 van knots, 7 van zwaarden,....) en als je met 4 of meer bent moet je signalen geven aan u teamgenoot welke kaarten ge hebt. Dat is echt enorm grappig: ogen dichtknijpen betekent dat ge niks goed hebt, ogen optrekken dat ge de hoogst hebt, een kusje is de 2, enz. Het is ook echt een spel van praten, onderhandelen,... Aan een tafel van truco is het nooit stil, dat kunt ge zeker concluderen.

Ik heb dus een heel leuk spel geleerd, al blijf ik enorme fan van onze eigenste kleurenwies (heet dat hier niet bridge?), wat ik hun heb proberen te leren, maar ze vonden dat dat nogal traag ging. Dat lag natuurlijk aan hun, omdat ze bij elke kaart een half uur moesten nadenken

Hasta pronto!
PS: de 14de februari ben ik weer weg, naar het noorden vant land, ook wel de warmste streek. het zal weer eens zweten wordeuh!

Rafting

2009-01-29T15:53:00.008-02:00

Hola queridos!

We gaan dus verder met berichtjes over de reis. En zoals beloofd: sneller dan 3 weken op mij laten wachten.
Ik ben dus ongeveer een maand naar het zuiden geweest, waarvan 3 weken in een droog gedeelte (bijna middenin Patagonië) en 1 week vlak aan de Andes (middenin het groen). De plaats aan de Andes heet San Martin de los Andes, enorm origineel. Maar het is een enorm mooie plaats, en dichtbij allemaal prachtige meren en rivieren - beroemd onder de vliegvissers- en ik ben op 1 van die rivieren gaan raften.

Het ding is wel: in de zomer staan rivieren in Argentinië al lager, en door de opwarming van de aarde hebben de rivieren hier nog nooit zo laag gestaan (minder smeltwater van sneeuw), dus de moeilijkheidsgraad was niet echt van WAUW. Maar om dingen te zien was het wel een hele fijne tocht.
We begonnen in Argentinië met een paar versnellingkjes (niet echt heel hevig), zag truchas in het water (de beroemde vis hier) en veel "martin pescadores": een "martin visser", een heel mooi klein vogeltje.
Maar dan staken we de grens over, waarbij de instructeur het gepaste mopje maakte: als je goed kijkt kunt ge hier een stippelijn zien (alleen Nancy= mijn moeder geloofde het). En in Chili was de natuur rondom ons nog een pak mooier, echt een jungle.

We hebben ook in een warmwaterbron vlak naast de rivier gezeten

Plons er maar eens goed in!

wist den instructeur te zeggen, maar dat was natuurlijk de domste oplossing, aangezien het echt wel een heel warme bron was:D. Ook een ijskoude waterval tegengekomen, 2 keer mochten we ook rusten op zo een "feeëriek" steentjesstrand naast de rivier.

Uiteindelijk was het dus een prachtige ervaring, en de fotos zijn van zo een professionele fotograaf die goe zijn centjes verdient met 2 keer per dag fotos te trekken van zo een raftingtocht (meer dan 10 euro per cd). Geniet er maar van, ik heb er alleszins veel van genoten!

Oke, ik kan de foto niet groter zetten, wat echt dikke kak is, maar ja. Ik had er nummers bijgeschreven van wie wie is: 1 ben ik. 2 is Martin mijn broer. 3 is Nancy, mijn moeder. 4 is Cintia, de zus. 5 is Santiago, zoon van de familie met wie we in San Martin zaten en tenslotte 6 is de instructeur

Hasta luego!

Reis

2009-01-27T11:36:00.003-02:00

Hola hola!!!!

DE Yolan is eindelijk terug van op reis! En wat voor een! bijna een hele maand in het zuiden van Argentinië. Het was er in jaren niet meer zo warm geweest zodat we dagen hadden van 42 graden. Dan kunt ge echt niets doen.

Ik zal zoals de vorige keer (zie bariloche) weer starten bij de reis. Deze keer is die zooo comfortabel verlopen, ongelooflijk. Voor de reis naar Neuquen kreeg ik te horen dat ik met Martin in een "micro" zou reizen, gelijk aan onze reisbus. Met het idee in mijn hoofd van de reizen naar snowboardgebieden had ik al goed veel eten gekocht en veel dingen om mij bezig te houden voor als ik weer niet zou kunnen slapen. Maar als ik op de bus stapte schrok ik mij een "aap": gemaaaan grote zetels die ge bijna in ligstand kon zetten. Een extra stuk voor u dat ge onder u benen kon klappen, dekentjes, kussentje,... Heerlijk!!!

Nog meer verschoot ik wanneer we plots een avondmaal voorgeschoteld kregen! Wel zo een vliegtuigmaaltijd maar wat maakt dat 1 reet uit? Dan kwam er een film (1 van de slechtere die ik in mijn leven heb gezien= run fatboy run) waarbij we een glas champange kregen en dan lekker comfortabel slapen. Maaaan wat was dat heerlijk. Dan natuurlijk ook ontbeid (sorry als ik dat woord fout schrijf, het was altijd een moeilijk woord voor mij en een half jaar vreemde taal maakt het er niet gemakkelijekr op) en dan aankomen. De oma stond ons al op te wachten, en wat een lieve vrouw was dat: hoofdmassages geven, altijd leuke dingen aanbieden, altijd paraat iets te doen,...Ik heb er een lieve oma bij.
Ik wou dat alle reizen in Europa ook zo comfortabel waren! Dat zal ijdele hoop zijn zeker? Ze denken hier trouwens dat de reizen in bus in Europa veel comfortabeler zijn, ik vraag me af hoe je dat doet. En ook nog leuk detail: heel goedkoop zijn die busreizen, iets meer dan 40 euro. Dat zou ik er graag aan geven voor al dat comfort (maar ik mocht de reis neit betalen van mijn gastgzin)

Er komt enorm vlug een nieuw bericht hoor! Ik kon eindelijk nog eens een bericht van leven geven, dus zal er vlug een 2de komen ook!

Los quiero mucho! Veel succes met de examens aan mijn vrienden (toch voor diegenen die dit lezen;)) en ik kom de 25ste juni om 18u30 in Zaventem aan, waar ik een heuse menigte-mijn naam scanderend- zal verwachten:D.

Ieps

Parijs Dakar

2009-01-09T17:37:00.003-02:00

Hellowkiedoowkie!

Raar feit: eerste keer dat den Parijs dakar niet in Europa en Afrika is, maar in zuid- amerika. Juist diee keer heb ik em gezien! Wel niet tijdens de reace, maar om 5 uur in de ochtend rustig voorbij aant komen in de stad met enorm veel mensen aan de kant. Het was toch een unieke ervaring, al die autos, camions, en vooral motos zien voorbijkomen (en 2 quads). Van de autos waren er veel van Frankrijk, Duitslans en neuderland. Die waren natuurlijk het luidsten van allemaal met hun toeters. Ik weet niet hoe ik een filmke kan oploade, anders zou ik het zeker doen.

Wij stonden al aan het straat te wachten om half 4, zonder iets geslapen te hebben, omdat er in de krant stond dat de wagens rond 4 uur zouden voorbijkomen. Helaas zijn er het eerste uur maar 5 of 6 camions voorbijgekomen, maar rond 5 uur kwam de 1e na de andere. Echt geweldig.
Voor de rest is het hier heel mooi, heel leuke familie en heb hier een heel coole tijd. Morgen gaan we naar nog een mooiere plaats.
Tot de volgende!!!!
Yolan

Kerstmis

2009-01-01T17:23:00.003-02:00

Hola todos!

Gelukkig nieuwjaar!!!!!!!!! Het is verdomme 2009! Dat het jullie allemaal zeer goed gaat! Nog beter dan in 2008. Voor mij is 2008 in een flits voorbij gegaan, het snelste jaar ooit voor mij. Dat heeft natuurlijk te maken met afstuderen, coolste scoutsjaar ooit en mijn uitwisseling hier.

Wat wel vreemd is, is Kerstmis en nieuwjaar te vieren in de warmte, met een t-shirt, allemaal een beetje aant feesten enzo. En enooorm vel vuurwerk, ook met kerstmis. Dat feest zou mijn laatste worden met de Duttos, want nu zit ik immers in mijn nieuw gezin. Ze zijn heel lief voor mij en ik voel me al goed hier. Maar om verder te praten over Kerstmis: het was geweldig. Eerst naar vrienden van de ouders gegaan om asado te eten (weeral), daarna naar het huis van Hernan (lief van mijn oudste zus, maar ze gaan trouwen dus al redelijk serieus), en daarna naar huis om de pakjes te openen.

Nog nooit zoveel pakjes gezien bij de kerstboom! Meer dan 50 denk ik, we zijn dan ook een familia van 9 (lieven bijgerekend). Ik heb hele leuke dingen gekregen, zoals een powerball (armspieren trainen, om te klimmen natuurlijk), armbandje van Aregntinie, fotos, ...
Wat ik het leukste vond was wel mijn cadeautjes geven. Omdat het mijn enigste kerst daar zou worden, heb ik wel mijn best gedaan. Ik heb ieder appart een cadeau gegeven, maar ook een enorm gemeenschappelijkcadeau. Daar zat onder andere in: 95 fotos, mijn geboortegeschenkje, het boek van mama, nog belgisch bier en een enorme grafiti die ik heb gemaakt. Die was 9 paginas groot (A5 wel) met alle namen van de familie. Ik heb er zeker 10 uur aan gezeten dus is het wel een foto waard:

dit is gewoon in potlood

en dit is in het net
Daarna was het 4 uur en had ik geen zin meer om uit te gaan (dat doen ze allemaal op Kerstmis) dus ben ik maar gaan slapen.

Nog eens heeel gelukkig nieuwjaar! Ik ga nu op vakantie tot eind januari dus wens me geluk!. En om te besluiten: een foto van Yolan die weer kort haar heeft, hij heeft het namelijk op zijn afscheidsfeestje laten knippen. Yoepie

Hasta luego, muchos besos y muchos abrazos
PS: sorry voor kleine fotos, nieuw fototoestel, andere pc, weinig tijd, dus ik zal ze proberen groter te zetten eens ik het kan

google analytics

2008-12-23T03:34:00.002-02:00

Hola belgas!

Man man man, drukke weken nu. Vooral wel in de avond, weggaan met vrienden en dan lekker lang uitslapen. Overmorgen is het kerst en wil ik dus al iedereen gelukkige kerst wensen! Deze week heb ik ook 2 afscheidsfeestjes, yoehoew! Voor kerst heb ik echt al coole cadeaus voor de familie klaar, maar daar andere keer meer over.

Deze keer wil ik het namelijk hebben over "google analytics". Je kan er coole dingen mee bekijken zoals hoeveel mensen er naar je blog kijken, van welke landen ze komen, van welke site ze komen, welke pagina ze het meest bezoeken,... Het leukste echter om te bekijken is hoe ze via de google zoeksite zijn terecht gekomen. Dus welk zoekwoord ze hebben ingetikt om zo op mijn eigenste blog terecht te komen. Een top 5 van de meest ingetikte zoekwoorden:

1. yolangielen.blogspot.com (85)
2. yolan gielen (79)
3. yolan argentinian (15)
4. geesten oproepen (7)
5. yolangielen (7)

Mijn analyse: yolan gielen intikken is blijkbaar redelijk populair, op verschillende manieren vormt het duidelijk de top van mijn zoekwoorden. De rare kwiet in de top 5 is toch wel geesten oproepen, wat wel leuk is. Maar u ziet het: deze lijst is niet zoo grappig. Daardoor heb ik ook een top 5 gemaakt met de grappigste termen die de mensen hebben ingetikt:

1. geesten oproepen met ipod (die dacht zeker dat de ipod ALLES kan)
2. hangen boven toilet onderzoek (alsof iemand dat zou onderzoeken...)
3. een grote plas schoot in het toilet (gewoon zeer grappig geformuleerd)
4. studente pissen plassen (wat een zieke mens heeft dit ingevuld?)
5. maria de lourdes ave maria (ik ben wel degelijk atheïst hoor)

Termen die het net niet hebben gehaald: 2 meiden plassen op het toilet (ik veronderstel wederom een vreemde mens). Doorkijkbloesjes fotos (ik kan me niet herinneren ooit de term doorkijkbloesjes te hebben geschreven). Ignace Crombe (wtf?). kaka verhalen (hihi, pipi kaka verhalen zijn wel degelijk fijn).
U ziet het: veel leuker om te bekijken

Geniet allemaal veel van de eindejaarsfeesten! En zoals ze hier zeggen:
Los quiero mucho belgas!

Hasta la proxima

Nieuwe familie

2008-12-15T03:35:00.004-02:00

Hola queridooos!

U weet het of u weet het niet: Yolan zal van gezin veranderen!
Wat ge nu niet moogt denken is het volgende: "oei, de Yolan heeft precies zoveel problemen en boel met zijn familie dat hij moet veranderen". Neen mensen, ik heb een zeeeeer goede band met deze familie, ik zal het jullie eens allemaal haarfijn uitleggen:

Het begon op een dag toen we het eens over de uiwisseling hadden. Maria vertelde mij dat Agustina voor 3 maanden naar Australië was geweest (dat wist ik al wel) en dat ze daardoor iemand ook eens in huis moesten nemen. Ze zei dan dat de deal was om iemand voor 6 maanden in huis te houden. Daar begon ik al te denken van: hoe, zit ik dan niet heel het jaar bij jullie? Maar ik hield me stil...
Dan kwam de dag dat ik naar het centrum moest gaan om mijn visum te verlengen, daarna ging ik iets eten met Sabrina (van de organisatie YFU) en ze zei plots: "Yolan, eigenlijk zijn we je iets vergeten te vertellen, maar wij hebben zoveel te doen, en wij zijn allemaal nieuw, dat zo iets wel eens kan gebeuren" Op dat moment wist ik dus dat ik ging veranderen van familie.
Maria heeft me toen ook wel gezegd dat het beter is voor mij ook te veranderen van familie. Hier is namelijk mijn broer al vertrokken, Laura (mijn oudste zus) zal waarschijnlijk gaan samenwonen met Hernan, en in de vakantie zal Augustina heel vaak weg zijn. Dus zou ik hier een beetje alleen achterblijven met de ouders. Ze zei me trouwens ook dat ik helemaaaal geen problemen zal hebben om me nog eens aan te passen, en dat ik heel makkelijk ben om mee samen te leven.

Ik heb toen niets over de verandering van familie geschreven omdat ik eerst wou weten in welk gezin ik terecht ging komen. Dat probleem is dus opgelost: Ik ga met 95% zekerheid (ik weet het verschil met 100% niet zo goed) dat ik naar de familie Fernandez in Munro ga. Dat is ook dichtbij de hoofdstad, alleen ten noorden ervan, en niet ten westen zoals nu. Ik zal dus relatief dichtbij zitten, ik zal mijn gezin hier zeker nog kunnen bezoeken.

Ik zal een broer van 19 hebben, die net zoals hier Martin noemt en een zusje (ik weet de naam niet) van 12. Meer weet ik nog niet over hen, ik het net een lange mail naar hen gestuurd int Spaans met alle uitleg over de persoon Yolan Gielen

Allee, voor de vrienden: examens bijna gedaan, nu feesten. En voor de rest: Kerstmis en nieuwjaar komt eraan! Ik zal het voor de eerste keer in de warmte vieren!

Hasta luego!

PS: de volgende foto's horen bij het vorige bericht
PPS: Jack, ik heb me niet aan de afspraak gehouden, sorry

Ik had dus toevallig een kurk en een briket in de hand, zie maar wat er dan gebeurd

Martin

2008-12-10T16:53:00.002-02:00

Hola Belgas!

Jaja, de laatste week was wel een emotionele. Argentijnse mensen tonen per defenitie al meer hun emoties en affectie dan hier in Europa. En dan nog meer bij een afscheid zoals eergisteren. Hier waren er enorm veel knuffels, toch wel een pak tranen en een zeer lang afscheid wanneer mijn broer Martin vertrok op de luchthaven. Dit was anders dan bij mijn vertrek, al was dat wel enorm vroeg in de ochtend en was iedereen misschien nog niet goed wakker.
Misschien toch even een beetje achtergrondinformatie: mijn (gast)broer Martin is 25 en is eergisteren voor een jaar naar Nieuw-Zeeland vertrokken om er een jaar te werken. Natuurlijk ook om Engels te leren. Daar vrees ik echter wat voor want binnen 20 dagen komt 1 van zijn beste vrienden ook en zullen ze altijd met elkaar in het Spaans spreken. Maar op het werk zal hij hopelijk wel voldoende leren.
Ik moet zeggen: ik had toch wel een goede band met Martin. Ik had nu eens een broer meer van mijn "leeftijd". Niets tegen Frank en Sander hoor, maar voor hen ben ik toch nog steeds het "kleine broertje". Hier ben ik toegekomen als ik 18 was, dus ben ik nooit echt het "kleine broertje" geweest. Ik zal hem veel langer dan 1 jaar niet zien (ik ben al veilig en wel in België als hij terugkeert naar Argentinië) dus had ik het ook wel wat moeilijk.

Het was ook een week vol feesten: vrijdag de laatste keer met allemaal vrienden van de familie, de zondag de laatste keer met zijn vrienden (wat eindigde in een goed, maar zat feestje) en maandag vierden we hier een vroege kerst. Dat heben we gedaan aangezien Martin zei dat hij Kerstmis hier zeer hard zou missen. Iedereen gaf een cadeautje aan Martin: hij kreeg onder andere een dagkalender (met ELKE dag een foto!) die aftelde tot de dag van terugkomst. Die kwam natuurlijk van zijn liefje Eugenia. Ook de voetbal t-shirt van de nationale ploeg, een mp3 speler,... Ik heb hem ne coole grafiti getekend en iets leuk geschreven, en een paar pins gegeven: de vlaggetjes van België en Argentinië gekruist (ja ze hebben dat hier), de vorm van Argentinië en het symbool van River Plate, DE club van Martin. Iedereen was blij maar dan moest het cadeautje van Hernan nog komen. Hij liet een lampje zien (hij is electricien) en begon een verhaal te vertellen van hoe het lampje Martin voorstelde. Ik had het niet helemaal begrepen maar het was heel mooi. Daarna keek ik eens naar de familie en iedereen had tranen in de ogen, het was dus wel een hele mooie uitleg. Daarna hebben we nog eens een lekkere parilla gegeten en dan was de laatste feestdag gedaan. Zijn laatste dag was rustig, inpakken, tegen iedereen nog eens dag zeggen (wel 10 keer dan) en hup hup de vlieger op!

Nu nog even int Spaans voor Martin; Tincho, escribe todo este mensaje de vos. De todo que hicimos la ultima semana (par ejemplo el Navidad) y que voy a extrañarte. Ojala que aprendes mucho Inglais y que tenes una experiencia para olvidar nunca! Y no te animas a olvidar el Belga que vivio 4 meses en tu vida.
Chau my hermano y amigo, que te vaya bien, tremendo gil:D

Chau todos!

PS: ik zal later fotos toevoegen maar nu wilt de pc het precies even niet

komen en gaan

2008-12-04T03:52:00.006-02:00

hellooooow iedereen

Deze week heb ik wel een zeer leuke week gehad, mijn grootste, tevens kleinste zus was hier! Dat was zeker een heel leuke ervaring. Deze middag is ze vertrokken, dus kon ik een berichtje schrijven met de leuke dingen die we hebben gedaan.
Vorige maandag kreeg ik eindelijk een verlossende mail van Saïdja met de boodschap dat alle papieren in orde waren van de auto (wat haat ik de Uruguyayaanse bureaucratie), en ze dus de woensdag zou aankomen. Het plan was om enkele dagen te blijven, naar de watervallen te gaan om dan weer enkele dagen terug te keren. Dat plan is wel sterk veranderd, zoals je wel kan tellen is ze hier exact een week gebeven. De grote maar is echter dat ze niet meer terugkomt. Ze hebben gans die week gelogeerd in het huisje van Eugenia = het supergastvrije liefje van Martin.
De woensdagavond hadden we pizza op de bbq. Zeer fijn allemaal, ze hebben zelfs het genoegen gehad iedereen uit volle borst het volkslied te zien en horen zingen.
Hier komt namelijk om 12 uur stipt de nationale hymne op elke radio. Cool idee vind ik dat eigelijk. De volgende dagen zijn we samen (of niet samen) Buenos Aires gaan bezoeken. Donderdag reeds beslisten zei om langer te blijven om Buenos Aires INTENSIEF te bezoeken. Achteraf gezien hebben ze het toch niet zooo intensief bezocht, maar hebben ze toch mooie plekjes gezien. Bijvoorbeeld zijn we vrijdagavond uitgegaan in San Isidro, een buurt ten noorden van BA. Iedereen heeft toen een enorm leuke tijd beleefd.
Ook hebben we La Boca bezocht, met vele gekleurde huizen en het district waartoe de Boca Juniors behoren, een heel populaire ploeg hier, al ben ik voor de rivaal RIVER PLAAATE!!
In hun bezoektijd hebben we 2 verjaardagen gevierd. Namelijk die van hun! Toevallig was het EN de verjaardag van Saïdja EN 2 dagen later die van Judith.
Voor Saïdja haar verjaardag hebben we hier de Argentijnse specialiteit gegeten: parilla (zoals in eerder bericht uitgelegd). Judith en Saïdja moesten toch toegeven dat de Argentijnen het beste vlees eten en klaarmaken. Ik kon mijn zusje op haar verjaardag wat brieven geven (van onder andere haar vriendje), dus was ze megablij.
Maar er komt dus bij een bezoek altijd een tijd van gaan, die deze (na)middag was aangebroken. Veel gelach en geen geblijt, en daarna...op met de geit! Eigenlijk met de kever, aangezien ze met een enorm mooi geschilderde wagen rondrijden. Nu rest mij alleen nog maar een korte analyse, want YFU raadt bezoek eigenlijk sterk af, aangezien het u ervaring van de uitwisseling sterk kan verhinderen soms. Ik zal dus eens de positieve punten opwegen tegenover de negatieve:
leuwk:

Ik zie mijn zusje nog eens!
Ik kan eindelijk nog eens in mijn taal babbelen.
Beseffen dat ge al beter Spaans kunt da ge zelf denkt
Eens echt laten zien me wie je omgaat, wat je doet, waar je leeft,...

niet leuwk:

Weer wat dalen qua niveau van Spaans aangezien ge weer in u eigen taal babbelt
Beseffen dat ge u eigen taal aant vergeten zijt
toch weer laten gaan

Uiteindelijk vond ik het een heel leuke ervaring, maar misschien inderdaad niet voor herhaling vatbaar

Hasta la vista baby!

Monedas

2008-11-25T16:12:00.003-02:00

Hola Belgica!

Iedereen kent het wel: in hemelsnaam (in straattaal:shit), heb ik nu weer zoveel kleingeld in mijn portefeuille? Hoe ben ik daar nu weer aan geraakt?
Wel hier heb ik net het omgekeerde probleem: waar is al mijn kleingeld gebleven? Het is hier een oneindige zoektocht naar kleingeld. Ge hebt het voor alles nodig: bus, trein, metro. En aangezien ik elke dag de bus neem, soms de trein en heel soms de metro (in het centrum) moet ik altijd naar kleingeld zoeken. En hier is het onmogelijk om gewoon een biljet te geven en dat dan om te wisselen in kleingeld. Ik moet dus elke dag wel iets kopen op school om der toch aan te geraken. Maar ze vragen steeds of ge ni kunt passen, of om zo te geven dat ze met een biljet kunnen terugbetalen. Het is echt een merde. Gelukkig heb je in het gebied waar ik zit wel om de 2 straten een kiosko, hetzelfde als een kiosk.
Het spijtige is dat die kioskos nog erger zijn, sommige hebben geeneens kleingeld en sommigen weigeren het bijna te geven!. Maar ja, nu heb ik zowat 2,60 pesos kleingeld en de bus kost 90 centavos dus kan ik er zeker wel een paar dagen mee door (aangezien ik 1 keer per dag de bus neem).
Ter info: het stuk van 1 peso is wel heel mooi en lijkt een beetje op onze 2 euro. De zon die er binnenin staat, stond al op de eerste peso!

Hasta luego!

PS: mijn zus komt morgen (woensdag) aan!!!! yippieeee!!!!!!!

toeristje!

2008-11-16T22:18:00.005-02:00

hola todos!

Zoals steeds na lange afwezigheid van een bericht: sorry voor de lange afwezigheid van een bericht. 1 Van de redenen dat ik geen bericht kon schrijven was dat ik ziek was!!! Ik, Yolan met koorts! Dat was al jaaren geleden. Ik kan het me nieens goed inbeelden wanneer de laatste keer was. 39 graden koorts had ik, en dat is toch veel is me gezegd geweest. De ziekte die ik had was angina, veel keelpijn en iets minder hoofdpijn.
Wat ik eigenlijk moet melden in dit bericht is dat ik voor de Argentijnse overheid hier eigenlijk niet ben als uitwisselingsstudent. In België wou ik namelijk mijn visum voor Argentinië regelen maar blijkbaar had ik gewoon mijn paspoort een beetje te laat geregeld. Daarom zei YFU dat ik hier gewoon moest komen als toerist met een toeristenvisum. Dat verliep echter vorige week, dus ik met Sabrina van YFU naar het kantoor om mijn toeristenvisum te verlengen. Ik mag uiteindelijk tot 9 februari als toerist in Argentinië vertoeven.
Foto: een echte toeristenfoto: een bloem in Buenos Aires, heel mooi en gaat open met de dag en dicht met de nacht.
Wat ik daarna zal doen is een dag of 2 naar Uruguay gaan (dat is het dichst bij) om daar mijn "toeristenvisum" te verkrijgen om daarna gewoon weer 6 maanden als toerist te verblijven in Argentinië. Leuk is dat toch eigenlijk dat ik hier zolang "den toerist" kan uithangen.
Foto: mijn toeristenvisum

Alles hier in orde voor de rest, en tot het volgende bericht!

Zoals men hier zegt: hasta luego!

Ave Maria

2008-11-05T17:18:00.004-02:00

Dios te salve Maria
Llena eres de gracia
El Señor es contigo
Bendito eres entre todas las mujeres
Y bendito es el fruto de tu vientre Jesus
Santa Maria, madre de Dios
Ruega por nosotros pecadores
Ahora y en la hora de nuestra muerte

Amen

Dit is dus het ave Maria in het Spaans. Ik ken het vrijwel van buiten, dit aangezien we dat wel elke dag 2 a 3 keer opzeggen met een leerkracht die daar zin in heeft. Hier is een katholieke school dus echt wel katholiek, niet zoals in mijn "katholieke" school destijds, oooh zo lang geleden. Een vertaling moet ik natuurlijk niet plaatsen, aangezien jullie allemaal het Nederlandstalige van buiten kennen;).

Ander lied dat ik quasi van buiten ken is het lied dat we zingen als we de vlag heisen. Dat heeft me wel meer tijd gekost. Elke morgen voor de lessen beginnen wordt de vlag gehesen en wordt het vlaglied gezngen:

Alta en el cielo, un aguila guerrera
Alta se eleva, un vuelo triunfal
Azul un ala, del color del cielo
Azul un ala, del color del mar

Asi en la alta, aurora irradial
Punta de flecha, el aureo rostro imito
Y forma estela al purpurado cuello
El ala es paño, el aguila es bandera

(x3)Es ma bandera de la patria mia
Del sol nacida que me ha dado Dios

Dit kan ik wel even vertalen:
Hoog in de lucht, een oorlogszuchtige (ben ik niet zeker) arend
hoog verheft hij zich, met een trionfantelijke vlucht
1 blauwe vleugel, de kleur van de hemel
1 blauwe vleugel, de kleur van de zee

Zo hoog in de lucht, een uitgestraalde ochtendstond
punt van een pijl, een nagemaakte snavel (weet helaas niet wat aureo is)
en de vorm van een kielzog, aan de purperen nek
de vleugel is een doek, de arend is de vlag

Het is mijn vlag van mijn vaderland
Van de geboren zon, die god mij gegeven heeft

Ik weet dat sommige delen helaas op weinig slagen, maar dat is ook moeilijk Spaans voor mij hoor:D.

Nu heb je hopelijk wat een beeld van de rituelen op mijn school.

Besos
Hasta luego!

parilla aan het meer

2008-11-03T21:17:00.006-02:00

Hola todos!

Het is al weer een hele tijd geleden, echt sorry voor dat. Maar het is soms moeilijk om beginnen te schrijven. Ik had waarschijnlijk al vermeld dat we in Bariloche een verschrikkelijk mooi uitzicht hadden. Ons hotel had vlakbij het meer een prachtig hutje waar ge parilla kon houden.
Parilla is hetzelfde als een barbecue. Maar barbecuen is hier DE specialiteit.

Even beetje meer uitleg: Parilla is hier het vaakst samgesteld uit: morsilla (onze pens, maar dan groter, en ze snijden hem open en doen alles eruit. Het ziet er walgelijk uit maar het is uberlekker =foto
choripan (chorizos met brood = ook foto), costillas (ribben, wel anders dan bij ons), asado (suk vlees) en vacio (ander deel van dier). Dit allemaal op een heeeel laag vuurtje, heerlijk gekruid en puur vlees.

Dit is wat ze hier eten als ze mensen uitnodigen of als er iets te vieren valt (vb mijn aankomst, wanneer Saïdja komt). Dit is ook het enigste dat mijn vader of mijn broer "koken".

Dus in dat hutje aan dat meer hebben wij een heerlijke parilla gehouden. Het was niet de eerste en het zal zeker niet de laatste zijn.

Hasta la proxima!

Mijn muur

2008-10-29T21:45:00.003-02:00

Hola Belgas!

Alles gaat hier zeer goed, zeker nu ik weet dat ik mijn zusje binnen een week ga zien! Yeeey. Even een tussenberichtje over mijne muur. Ik vind hem namelijk tamelijk leuk versierd. Ik moet wel zeggen aan de mensen van Veltem: sorry dat ik jullie brief van op de Vlaamse Kermis niet heb opgehangen maar ik lees hem echt vaak:D. Bij elk stuk van de muur hoort wat comentaar, het gaat van rechts naar links (qua afwisseling he, altijd van links naar rechts)

(1) aangezien deze kamer van mijn zus was, en zei 3 maanden naar Australië is geweest, was dit de oorspronkelijke achtergrond. Ik vind het echter heel mooi, en wil niet dat deze speciaal voor mij verdwijnt, aangezien ik hier toch na een jaar weg ben
(2) mijn "leger" van burton mannetjes, met dank aan mijn gebroeder Sander
(3) mijn coole verzameling platen, ze zijn natuurlijk niet echt, maar ze lijken wel zo:D.

(1) "dj" gemaakt uit flyers van de coolste schoolfuif ooit (fresh 'n fruity 3 unlimited)
(2) Foto onder is van aan zee met de kinderen hier, mij geschonken door Hernan. Ik vind het een super coole foto. Boven een collage van fotos van papa en Nicole. Vond ik enorm leuk. Niemand houdt jou tegen om ook zo een collage te maken;). Ja jij! Jij daar in je luie stoel!
(3) Dit verdient toch een beetje speciale aandacht. Dit is de allercoolste kalender die ik ooit heb gehad of zal hebben. Speciaal voor mij gemaakt, 1 die in augustus start en eindigt. Daarom: een speciale dank aan Liselotte, Dorine en Sofieke! De kalender is echt handig en heel leuk altijd om te bezien!

last but not least: de linkerkant van de kamer. Met als achtergrond de map van Argentinië is het het blad met zoenen van op mijn afscheidsfeestje. Altijd leuk om eens naar te kijken.

Hasta la proxima!

PS: sorry voor de kleine fotos, ik heb ze echt niet veel verkleind, ik snap er niets van

Bambibos

2008-10-24T15:34:00.004-02:00

Hola queridos!

Yolan is in het officiële bambibos geweest! Aagngezien mijn totem van de scouts damhert (wat bambi ook is) is, moet ik toch wat meer info geven: Het bos wordt het bambibos genoemd aangezien de bomen van in de film op de bomen die ik heb gezien zijn gebaseerd. De officiële naam van het bos is "parque nacional los arrayanes".
Het was dus een van de excursies die ik zeker moest doen van mijn ouders hier, omdat het een unieke ervaring zou zijn. Ik zou dus met Juani en Martin met de mountainbike een tour doen van 24 kilometer op een schiereiland met aan het topje het befaamde bos. Een grote ontgoocheling was het wel voor mij om te horen dat er een belangrijk stuk van de weg kapot was, zodat wij niet met de mountainbike konden gaan.

Foto: Op de boot leerden we ook 2 Mexaanse meiden kennen.
Dus hadden we 2 keuzes: heen gaan naar het topje van het schiereiland met de boot en dan 12 kilometer te voet stappen, of alles met de boot doen. Omdat de tocht te voet toch heel lang zou duren en het al 2 uur was besloten ik en Martin om met de boot heen en terug te gaan.

De tocht met de boot was heel leuk, ook weer met een prachtig uitzicht over de meren daar. En dan kwamen we aan in het mooiste bos waar ik ooit ben geweest. Arrayanes vind je hier wel meer, maar alleen daar, op het puntje van dat schiereiland, zijn ze zo hoog en dun. Waarom? Wel omdat ze moeten vechten voor licht en ze daarom zo groot worden. Het lijken wel reuzebomen. Maar opgelet als je het bomen noemt, want in feite zijn het uit de kluiten gewassen sruiken, aangezien verschillende "takken" dezelfde basis hebben. Een voorbeeld zie je hieronder:

Tot daar de biologische uitleg, het was een echt sprrokjesbos. Geen wonder dat disney zich inspireerde op de arrayanes, het was een verschrikkelijk mooi zicht.

Hasta la proxima!

Barilo Barilo

2008-10-22T18:30:00.006-02:00

Hola Belgas!

Yolan is dus terug van Bariloche, het was zeeer fijn, zeeeer mooi en vooral: zeer ver. Ik kan onmogelijk heel de reis samenvatten in 1 interessant bericht, dus zal ik het thema per thema doen.

Beginnen doen we dus bij het begin, maar ook bij het einde, namelijk de reis in de auto. Die was ongelooflijk lang: 1700 kilomter heen en dat zelfde aantal kilomteters terug. Dat is dus gelijk aan 2 keer anderhalve dag in de auto zitten. Dat is dus echt wel lang hoor.

Mijn vader beschreef de reis als volgt: eerst zie je velden en akkers tot in Santa Rosa (provinciehoofdstad van La Pampa), dat is ongeveer een 3de van de reis. Dan zie je extreem lang gewoon een vlakte met struiken, wat dus typisch Patagonië is en dan een uur tot 2 uur voor we aankomen zie je extreem mooie landschappen met bergen en meren.

Foto: het extreem mooie landschap.
Zo heb ik de reis ook gezien, behalve dat eerste deel, aangezien we dat deel in de nacht hebben afgelegd. Laat me dat even verder uitleggen:
Het plan van de heenreis ging als volgt: Vrijdagnamiddag gingen de ouders met 2 vrienden in de namiddag vertrekken om in de nacht in Santa Rosa in een motel te slapen. Wij gingen met de kinderen (zonder Laura en Hernan, wegens examens en werk) in de nacht reizen om de in de ochtend samen te komen met de ouders en vanaf daar samen te reizen. Dat plan is met verven gelukt. Ik ben veilig en wel in Bariloche aangekomen en ook veilig aankomen in Haedo was geen probleem.

Trouwens: het is hier een maand en kijk eens hoe warm het was tijdens de reis: mijn familie zei me dat dat heel normale zomertemperaturen zijn, dat wordt bakken en braden!(36 graden voor diegenen die niet goed kunnen lezen:p)

Volgende keer meer nieuws

Hasta pronto!

op reis!

2008-10-11T00:24:00.003-03:00

hola amigos!

Yolan zal een week lang geen boodschap verzenden, de eerstvolgende zal waarschijnlijk maandag 20 oktober zijn. Ik ga namelijk op reis met mijn gezin naar Bari Loche!
Wat ik weet over die plaats is dat er enorm coole disco's zijn, je er kunt gaan skieën en snowboarden (wat ik natuurlijk ga doen) en dat de natuur er prachtig is. Ik hoop dat ik fotos zal kunnen nemen maar ik heb vandaag -verdorie- vastgesteld dat mijn fototoestel helemaal niet meer werkt. Das wel dikke pech. Fotos zullen dus komen van andere fototoestellen.
Ik heb een paar fotos geselcteerd die me leuk leken om te laten zien, gewoon willekeurig gekozen:
Dit is de wacht bij het graf van San Martin. Ze mogen, net als die Engelse dudes, niet bewegen. Enorm leuk dus om fotos te nemen. San Martin is de held van Argentinië. Ik zal wel eens een blogbericht aan hem weiden
Dit is dus een kus aan mijn moeder wanneer ze verjaarde. Vind ik gewoon een leuke foto:D.
Dit is een foto door iemand anders genomen in de klas. De andee is Juangia, een van mijn beste maten in de klas.
Dit is de luchthaven van Madrid, de mooiste die ik al heb gezien

Wens me succes op mijn reis en tot de volgende!

Cool site

2008-10-07T23:13:00.006-03:00

Hola Belgica!

Vrijdag is Yolan voor de verandering nog eens uitgegaan. Maar deze keer met fotos! Het was de verjaardag van Tony, een Italiaan in mijn klas. Hij leeft wel al van zijn 9 jaar in Argentinië, dus kan een pak beter Spaans spreken dan mij:p. Maar wij zijn toch steeds de 2 "europeanen" van de klas.

Eerst was het pizza bij zijn thuis. Daarna beetje chillen om vervolgens rond 1 uur richting de disco te gaan. Het was wel nogal ver stappen maar we hadden drank...gelukkig.
Daarna stapten we op een over overvolle bus richting de disco. Ik heb helaas geen fotos van de busrit, er zaten echt enorm veel mensen op. Mijn vrienden zeiden dat het niet veilig was om fotos te nemen, ze zouden mijn toestel kunnen stelen.
Het feestje zelf was zeer geslaagd: Halfblote danseressen, mooie vrouwen, muziek die ik al begin te kennen, goeie maten, goedkope drank (12 euro voor 4 enorme bekers coctail en iets meer dan 3 euro voor een liter bier),....

1e maat, Zuche, was daar op 1 van zijn eerste feestjes en was dan ook enorm zat. Tegen het einde hebben we hem moeten helpen aangezien hij de vloer aan het onderkotsen was. Maar ja, iedereen heeft dat wel al eens voorgehad he (buiten ik natuurlijk).
Foto: Zuche

Tegen dat we terug buiten waren was het al weer klaardag. We zijn samen met wat vriendinnen gaan ontbijten (in een pompstation) en dan naar huis om lekker te gaan slapen.

hasta luego

a normal day in the life of Yolan

2008-10-07T18:25:00.005-03:00

Hello everybody

It has already been a month and a half since I arrived here in Argentina. All this time (more than six weeks) in a foreign country made me change some of my habits. Some automatisms in my life now are certainly different from the ones that I have in Belgica. It's also the perfect reason to describe an ordinary day in Argentina. The hours aren’t always correct, because every day is a bit different.

6.30: Alarm clock rings for the first time :( my first reflex is to postpone the awakening-moment for 10 minutes : )
6.50-7.15: I prepare myself for school. Usually I eat cornflakes as breakfast
7.15-7.30: Leaving home for school. My superdad brings me, thank you daddy
7.30-14.00: Schooltime (I will write later about my life on school in an other message)
14.00- approximately 14.30: Trip to home with the bus.
14.30-15.15: Hurray, finally lunch! I’m always hungry!

After lunch there are different things I can do.
The main activities between 3 and 6 PM are:

Siesta. There are times that I really need it!
Chilling out, watching tv, talking with friends of Belgium, or from here of course.
Writing for my blog (as I do now)
Meanwhile I am always listening to my iPod music, to remind me of the sexy Belgian music.
…

18:00-21:00 : Three to four times a week, including Saturdays, I leave for climbing. Climbing is my new hobby. Mostly I go there by bus or by car.

22:00-23:00 : As everybody finished work or school there are enough people to chat with before and during dinnertime: that’s between 22 and 23PM. A heel of a lot later than in Belgium, where we eat at 7PM. We sit at least an hour around the table.

23:00-?? After dinner I feel soooo tired and go to sleep. And as I have television in my own room, I love watching TV before I lay myself in the arms of Morpheus.

Well my dear friends, now you have an impression of an average weekday in the life of Yolan Gielen in Argentina. It isn’t that spectacular, but I like it.

Hasta Luego

PS: I write this in English especially for you, my Argentinean friends and family. You can leave a commentary any time!!!!

het grote toilet onderzoek

2008-10-02T22:02:00.007-03:00

Hola todos

Ook dit thema moet eraan geloven, Argenijnse mensen hebben immers ander toiletgewoonten dan Belgen. Dit zijn de harde feiten:

Eerste vaststelling:
Op school wordt er tijdens de speeltijd haast niet naar het toilet gegaan, tijdens de lessen des te meer. Wanneer je met 2 gasten in het toilet aan het plassen bent moet je zeeeeker zorgen dat je als eerste klaar bent. Anders wordt ge met bijna 100% zekerheid geduwd, en dat is niet wa ge wilt hebben tijdens een rustige plaspauze.

Tweede vaststelling:
Dit is een bidet en elke welgestelde badkamer heeft het hier. Ik wist niet wat het was en vroeg voor informatie:

Aaah dat is iets zaalig. Je gaat er na je toiletbezoek recht boven hangen, zet de kraan open en er komt dan water recht in je aars gespoten. Zo was je je gat dan af en het voelt echt lekker aan.

...Er zijn natuurijk ook Argentijnse gewoonten die ik voorlopig links van mij heb laten liggen, dit is er 1 van. Het lijkt mij namelijk niet zoooo fijn.

Derde vaststelling:
Argentijners zijn veel preutser in het plassen dan hier in België. Ik moest eens in een disco gaan pissen, en er stond een rij van 5 man te wachten om op het toilet te gaan plassen, en de urinoirs stonden droog, ongebruikt. Dat vind ik nogal vreemd, Erg niet, maar vreemd wel.

vierde, en daarbij laatste vaststelling:

Dit is eerder een wetenschappelijk onderzoek dat ik moest uitzoeken van mijn broeder Frank. Ik moest zien in welke richting het toilet doorspoelde, dat hangt schijnt af van of je op het noordelijk of zuidelijk halfrond bent. Ik heb de proef op de som genomen, en het toilet spoelt hier tegen de wijzers in door.
Maar daarmee had ik natuurlijk geen vergelijking: een goede vriend uit België wist me echter te vertellen dat in België het toilet in wijzers in doorspoelt. Als deze informatie fout is, weet het me te zeggen. Je kan me altijd bereiken in koekoeksstraat nummer 77. Het is niet voor mij, maar voor mijn eenzaamheiiid. Voor diegene die dit kennen: schaam u niet, voor de rest 1 tip: man van Melle

Hasta Luego!

Pepsi music

2008-09-30T18:21:00.005-03:00

Hola todos!

Vrijdag:
"Juanpi (iemand van mijn klas), wat ga jij doen deze avond?"
"Deze avond niets, maar straks ga ik naar een festival in het centrum: Pepsi music"
"cool, ik hou van optredens, mag ik meekomen?"
"natuurlijk"

foto: Links Emi, centrum nacho en rechts Juanpi

Zo gezegd, zo gedaan. Na een telefoontje naar de mama in de toiletten, een hoop afspraken en natuurlijk een rit naar het centrum, stonden we rond half 5 op de "wei" van Pepsi music. Het was reggaedag en dat zag je aan de mensen: overal jamaica kleuren, t shirts met Bob Marley er op,... Het stond me wel aan. Er waren 3 podia, maar wat wel raar was: 2 recht tegenover elkaar. De organisatie loste dit op door nooit op de 2 podia tegelijk iemand te laten spelen maar steeds afwisselend.
De bekendste band (voor mensen in België) die ik heb zien spelen was Ky-mani Marley, 1 van de zonen van.

Foto: Ky-mani Marley

Het was niet het laatste concert van de avond, maar ik heb er toch het meest van genoten, aangezien ik alleen daarvan wat liedjes kende. Hij speelde immers wat liederen van zijn vader die veel mensen uit volle borst meezongen. Later kwam Gondwana uit Chili, Cultura Profetica en los Cafres. Van die overbekende bands vond ik los Cafres de besten. Daarbij was het meeste sfeer en de beste muziek.
Ik wil ook even een kleine vergelijking maken met de Belgische festivals:

Het festival, het eten en de merchandising is goedkoper (+)
Omdat het PEPSI music was:geen bier en alleen pepsi of water (-)
Goede accomodatie, ondanks de ligging (in het midden van een grootstad) (+)
alleen bij laatste band bisnummers (-)

Natuurlijk zijn festivals in België beter, omdat de sfeer nog steeds beter is, maar ze proberen het allesins goed hier.

Hasta Luego

Argentinian beach (English)

2008-09-27T14:06:00.004-03:00

Two weekends ago, this guy, Yolan went on holiday! To be more exactly: we went the Argentinean beach. There was a particular reason that it turned out to be so good; for the first time we went with only the children, the parents stayed at home.
So, Friday afternoon my sister Laura and her boyfriend Hernan and me started the trip. It took us double so long as it would be in my country: the journey lasted 4 hours!
Time enough to:

talk about what we would do there
work a bit on my Spanish (as for me the times in Spanish are really hard to learn)
try to listen to my Ipod, but I think this country has something against Belgian Ipod’s, because it didn’t work
eat merienda in a famous restaurant (merienda is a sort of tea time, and you eat delicious “facturas”)

We arrived at about 8 ‘o clock at the house of Hernan. That night we prepared the house for the night, went out to a restaurant and went to sleep. At about 3 ‘o clock in the night the others (my brother Martin with his girlfriend Eugenia and my other sister Agustina, with her boyfriend Juani) arrived. They couldn’t leave the house before 11PM.

Saturday was a stunt-day! Badly enough Laura and Hernan couldn’t join us to the beach because Laura had an allergic reaction to dust. I had to sneeze a lot as well, but I wasn’t so bad as my poor sister. But we didn’t want it to ruin our day so we went with a good mood to the beach! It wasn’t that warm but you know me, when I go to the sea, I have to swim at least 1 time. The others couldn’t believe what I planned to do, they stood there covered with warm dresses, watching me. I have to admit, it wasn’t a very long swim because it was really really very cold, it’s still winter here! But of course I was very proud to I did it in spite of the weather and the freezing sea : ).
Then we did some stunts (it warmed me up), watch the pictures some messages below.

Back at the beachhouse we played cards. The game “Chancho va” is a variant on a game I know in Belgium called “Stronten”. I learned them the card game “President” and after that we played TEG. In Belgium we would call it “Risk”. I lost the game so hard because of following reasons:

some little stupid differences in the rules
bad luck at rolling the dices
my tactic moves were not that strong

But we had a lot of fun ‘cause we played till 5 ‘o clock in the morning!
Time to get sleep and to talk about…
Sunday. that was almost of a copy of Saturday. Though there was a difference: the time we woke up, for example (3 ‘o clock in the afternoon!), we filled the day by going to the beach and playing games again and of course we had that long trip back home. We left only at midnight. I didn’t succeed to sleep in the car so I was really exhausted when I arrived back home.
The next day; Monday I skipped school for the very first time. But that’s common here, many of my classmates do it. There is not 1 day that everybody is present in the classroom.
Hasta Luego!

Argentijns onderwijs

2008-09-24T23:26:00.002-03:00

Hola todos!

Ik ga nu al voor een maand ofzo naar school, tijd dus voor grondigere analyse dan het eerste bericht:
Eerst zei ik dat het school hier zeer moeilijk was. Dat moet ik toch even nuanceren: het is hier wel degelijk van een redelijk hoog niveau wat ze hier leren, maar het is hier dan ook 1 van de beste (dus moeilijkste) scholen van heel Argentinië. Dat hebben ze mij toch gezegd. Maar ik vind de manier van lesgeven hier echt niet zo goed, alleen van filosofie en Engels (dat wel op een lager niveau) kan ik zeggen dat het zo ook in het Sint-Pieters College te Leuven zou gegeven worden. Ik zal enkele voorbeelden op een rijtje zetten:
a) Bij aarderijkskunde zijn alle lessen hetzelfde: de leerkracht geeft een paar vragen over het hoofdstuk (dat in het boek staat), in de les of thuis moet ge dan alles kopiëren wat er over die vragen in u boek staat. En let wel: kopiëren, niet samenvatten. Dat heb ik wel even anders geleerd in België! De andere lessen vraagt ze dan mensen op, waar ze heel graag een 1 geeft, als ge iets niet hebt
b) Fysica is gelijkend maar veel minder diepgaand, echt een pak minder theorie. Bij een nieuw hoofdstuk zien we 10 minuten de formule en wat die betekent. Vervolgens moeten we oefeningen maken, die bijna altijd volgens ongeveer hetzelfde model gaan.
c) Bij geschiedenis is het gewoon letterlijk overschrijven wat de leraar zegt (wat mij nog nooit is gelukt, het gaat echt veel te snel voor mij)
d) Bij wiskunde zien we wel degelijk moeilijke dingen, maar ze hebben hier de basis niet eens. Ik heb ze hier nog niet met letters weten werken (sorry, soms wel met x), geen bewijzen te zien of te kennen, ze hebben al problemen met een simpele vergelijking,... vreemd
e)...
Wat ik dus wil zeggen: ik moet eindelijk de leraren in België gelijk geven dat we geluk hebben in België school te gaan. 1 wijze leraar zei ooit eens in de klas iets dat me is blijven hangen: "als ge hier zijt afgestudeerd op het Sint-Pieters College, weet ge niet noodzakelijk veel, maar kunt ge vooral veel". Ik snapte dat niet echt, maar nu wel. Als ik de taal hier goed beheersde, was ik hier denk ik de beste in alles. Dat komt natuurlijk ook wel omdat ik hier in het equivalent van het 5de middelbaar zit, en niet het 6de.

Hasta Luego!

PS: mijn email adres is niet verdwenen, info kan nog steeds verkregen worden
PSS: sorry schoolvrienden van België voor deze ode aan het Belgisch onderwijs, ik hoop dat jullie het mij kunnen vergeven
PPSS: ik wou dat ik beter Spaans kon verstaan en spreken, het irriteert me...

het leven zoals het is: leven in een vreemd land

2008-09-19T15:58:00.004-03:00

hola todos!

Ik zit nu al iets meer dan een maand in Argentinië, er zitten dus al redelijk wat automatismes in mijn leven hier. Daarom zal ik eens een doordeweekse dag beschrijven. Uren kunnen natuurlijk een beetje afwijken van de werkelijkheid, maar dat is vree normaal volgens mij.

6.30 Eerste wekker gaat, zet hem meteen later.
6.50-7.15 Klaarmaken voor school.
7.15-7.30 Gebracht worden naar school met de auto door de papa.
7.30-14.00 School (het leven daar zal ik wel in ander bericht melden)
14.00-ongeveer 14.40 rit met bus naar huis
14.40-15.30 Eten! eindelijk

Vanaf dit moment kan het veel verschillen wat ik doe. de hoofdactiviteiten tot ongeveer 6 uur zijn:

siësta houden, soms heb ik het eeecht nodig
beetje chillen,tv kijken, wat babbelen met vrienden van België of van hier
iets op mijn blog schrijven! (zoals nu)
...

Vanaf 6 ga ik vaak klimmen (toch 3 a 4 keer per week, zaterdag meegerekend)tot ongeveer 9 uur. Als ik terug ben zijn er veel mensen thuis en babbel ik over de dag die ik heb gehad. Vanaf 10 uur is het avondeten, dat sowieso tot 11 uur duurt. Dan ga ik slapen, en zie vaak nog stukje van een film ofzo in bed:p. Soms is het heerlijk om een tv op je kamer te hebben!

Zo zit dus een weekdag van Yolan Gielen er zowat uit. Enorm spectaculair is die niet, maar toch: doe alsof je het fantastisch vind!
Hasta luego!

PS: je ziet dat ik al zeer goed kan klimmen!

Argentinian beach

2008-09-17T21:29:00.007-03:00

Dit weekend is Yolan op vakantie gegaan! Namelijk naar de Argentijnse zee.
Wat nog leuker was, was dat het eens zonder de ouders was, alleen de kinderen.
Vrijdag reed ik op met Laura (voor de duidelijkheid=oudste zus) en Hernan (haren vriend). De rit duurde 4 uren, dat is heel wat langer dan naar de Belgische kust rijden. Tijd genoeg om:

te praten over wat we gaan doen
mijn Spaanse tijden wat bij te werken (zeer moeilijk)
proberen mijn IPOD te laten spelen in de auto, wat natuurlijk niet lukte, dit land heeft iets tegen Belgische IPOD's.
merienda te eten in een befaamd restaurant om dt te doen (merienda heeft niet echt een vertaling, het is een soort tea-time, met lekker zoete "facturas")

Rond 8 uur kwamen we aan aan het huisje van Hernan. Alles klaar maken voor een bewoonbaar huis, avondeten en dan slapen. Rond 3 uur kwamen de anderen aan, zij konden pas rond 11 uur vertrekken.

Zaterdag was het stuntdag! Laura en Hernan konden niet mee naar het strand wegens allergie van Laura. Ik moest ook wel heel veel niezen, snotteren en snutten, maar niet zo erg als mijnn arme zus. Maar we lieten de pret niet bederven, wij dus naar het Argentijnse strand. Spijtig genoeg niet zo warm en heel gelijkend op de Belgische kust (minder volk wel, maar dat lag aan de tijd van het jaar en de plaats). Yolan moet echter gezwommen hebben als hij aan zee is geweest dus nam hij een vlugge duik. Erg koud, maar toch vol trotsheid.

Vervolgens voerden we allemaal stunts uit, wat enkele mooie resultaten opleverde:

In de avond speelden we de Argentijnse variant op stronten (genaamd chancho va= biggetje ga), ik leerde ze presidenten en we speelden de Argentijnse variant op RISK: TEG. Yolan verloor dit spel wel grandioos wegens:

kleine idiote verschillen in spelregels
ongeluk in het dobbelen
voor 1 keer:minder tactische moves

Het spel duurde tot 5 uur in de ochtend! Tijd dus vooooor

Zondag, die eigenlijk een kopie was van zaterdag. Enige verschillen waren een latere start van de dag (3 uur), andere spelletjes en een trip naar huis. We vertrokken rond 12 uur en kwamen aan rond 3 uur en half. In de auto kon ik echter de ballen slapen dus heb ik de maandag school voor 1 keer geskipd.
Hasta luego!

PS: de Yolan is op facebook nu, ben wel nog niet zo handig ermee, maar dat zal wel komen zekers?
PSS: onderstaande fotos neem je door je hoofd heel snel heen en weer te zwaaien en dan met flash ne foto te nemen. Hilarische fotos levert dat op!

Argentinian jawling

2008-09-15T18:07:00.007-03:00

PS: this sport is called jawling. next time more news about my weekend at see!

My best day

2008-09-13T12:01:00.009-03:00

Hola todos!

This will be my first message in English. This way also my Argentian friends can understand what’s happening to me in Argentina. Dutch is not an international language after all.

Let me tell you about my best day here in Argentina. For me it was yesterday, because of many reasons. The day began not so special, not even at school. After school, I went eating with an ASF volunteer (ASF is a similar organisation like YFU; the organisation with whom I went to Argentina).

We had a nice talk, most of the time about my experiences so far in Argentina and he gave me a few tips about life as an exchange student. For example the best way to learn Spanish is watching Spanish movies with Spanish subtitles. He also knows many handy things because he was also an exchange student like me. He went to California for a half year. Because he's a volunteer for the AFS company he has often exchange students at home.

He also gave me the email address of a Belgian exchange student in La Plata. My ‘dad’ works in La Plata, so I will meet her someday :D. Can’t wait. Can you imagine in what mood I was after that conversation? A very good one.

Then a got a phonecall from 'my sister' Agus. She asked me if I would like to go bowling with her and Juani (her boyfriend). Of course I said yes! But bowling is very weird here. You get a smaller ball (without holes), and in one turn you may throw 3 times on tiny skittles. The last and first time I played that game, I really sucked ass.

This time however, I really owned the place. Twenty points before Juani and thirty before Agus. Yes, I know, playing together is the best part, but winning is even better. So it gave me an extra happy feeling that day. And it didn’t end.

The next cool event happened in the evening. Every Tuesday night I play football with Juani and his family. At the beginning I though it would be easy because I am not thàt bad football-player in Belgium. Well I had to change thoughts about that almost immediately: everyone plays better then me, here in Argentina.

But yesterday on the contrary, I really played a good match, I made 3 goals! Lucky me. After the match everyone told me I played a good match, and I felt very proud about myself.

But the most important thing was my improvements in the Spanish language that I felt during the whole day, increasing to the evening.

At the end of the day, there was a phonecall for me. During the whole conversation we didn’t use one single English word! Thàt was very special for me, a relief if I may say so. When people speak in a normal way – that means very fast - I start to understand some things and even say something back in reply.

But the special part about this is that I didn’t have to think about every Spanish word anymore, some sentences came out of my mouth as if it was normal. A strange sensation which I realised later - as if I belong more and more to the Argentinean community. That make Tuesday 9 /11 a very cool day!

Hasta luego!

Mi mejor dia

2008-09-10T14:12:00.002-03:00

Hola todos!

Voor degenen die de titel niet kunnen lezen: Mijn beste dag.
Gisteren (dinsdag) was namelijk mijn leukste dag in een aantal opzichten. De ochtend was niet speciaal, evenmin de dag op school. Maar daarna ging ik iets eten met een vrijwilliger van ASF (organisatie zoals YFU). Daaraan kon ik al mijn ervaringen kwijt van in Argentinië en dus hebben we zeer lang gepraat. Allemaal wel in het Engels, wat toch even een verluchting is. Hij gaf me ook tips om misschien beter Spaans te leren (ter info: naar Spaanse films kijken met Spaanse ondertiteling). Ook heeft hij mij het email adres gegeven van een Belgische die in La Plata woont (waar mijn vader werkt), dus kan ik die ook eens bezoeken, yeeey. Hijzelf is een half jaar naar de US gegaan, dus weet hoe het is om uitwisselingsstudent te zijn. Na ons gesprek voelde ik me al heel goed:D.
Dan belde Agus me en vroeg of ik geen zin had om te bowlen met haar en Juani. Daar had ik geen probleem mee:D. De bowling is hier wel uiterst vreemd: een hele kleine bal zonder gaten, kleine kegeltjes en ge moogt 3 keer per beurt gooien. De eerste keer dat ik het deed, liep het voor "geen meter" (gelukkig wel voor 2, haha). Deze keer heb ik het spelletje ge-owned: 20 punten voorsprong op Juani en 30 op Agus. De Yolan dus zeer blij.
Het volgende coole was de avond: Dinsdagavond ga ik altijd met de familie van Juani voetballen. De eerste keer dacht ik: in België ben ik een redelijke voetballer, dus hier ook. Neenee fout gedacht: bijna iedereen kan hier goed voetballen! Dus ik ben hier echt 1 van de allerslechtste voetballers, maar gisteren was ik heeel goed! Iedereen feliciteerde mij met mijn prestatie en hoe trots was ik! Zeer trots, dat kan ik jullie wel zeggen.
En dan het laatste, en zeker het belangrijkste waarom gisteren zo een coole dag was: eindelijk had ik het gevoel dat ik verbeterde in het Spaans! Ik kon al eens een gesprek volgen als er snel gesproken werd (en ik kon er iets tussenin zeggen in het Spaans!), ik heb een heel telefoongesprek in het Spaans gevoerd (enorm moeilijk) EN ik moest niet meer nadenken over de basisdingen, sommige zinnen kwamen er echt uit alsof het niets was
Man man man, als dat geen coole dag was, weet ik het ook niet meer
Hasta luego!
PS: Ik kan nog steeds niet goed Spaans hoor, het was gewoon al beter:D

geesten oproepen

2008-09-08T18:52:00.003-03:00

Ten eerste: sorry voor het late bericht, ik had namelijk een druk weekend. Ik zal het proberen goed te maken met wat meer berichten deze week, ik heb ook weer wat inspiratie gevonden. Zaterdag mocht ik naar een "verjaardagsfeestje". Het was namelijk de verjaardag van Axel, ne copain van in de klas (helemaal niet de beste, maar kom). Veel feest was er niet aan, het was meer spelletjes spelen, eten en verder spelletjes spelen, Er is geen druppel alcohol gevloeid! 1 Van de spelletjes vond ik zo grappig dat ik er toch iets over moest schrijven: geesten oproepen. Je kent het wel allemaal: iedereen zit in een cirkel, je concentreert je, allemaal een vinger op een glas en dan de geest "oproepen".

Bij mij ging het mis bij het concentreren, ik schoot de hele tijd in de lach, hoe kunt ge bij zo iets nu serieus blijven? De anderen irriteerden zich daar wat aan, maar ja veel kunt ge daar niet aan doen. Na een paar keer proberen hadden we toch een geest te pakken. Hij was van Argentijnse afkomst (toevallig), hij was geboren en gestorven in Buenos Aires, en leefde redelijk lang geleden (hij kende Maradonna niet). De volgende geest sprak toevallig Frans, zodat ik hem wat vragen kon stellen. Tegen dan had ik ontdekt dat je met een kleine beweging van u vinger de rest totaal kon beïnvloeden. Dat leverde wel leuke antwoorden op: Zijn favoriete voetbalspeler was quedja (de anderen hebben daadwerkelijk opgezocht of hij bestond), hij heeft de stad brwii in België bezocht (ik wou Brugge maken, maar dat lukte niet helemaal),...
Dat spel is zeker een aanrader om thuis te spelen, ik had echt de tranen in de ogen van het lachen.
Hasta Luego!

PS: ik ga vanaf nu ook berichten in het Engels schrijven, zodat ze het hier ook wat kunnen volgen. Maar geen nood: het zal altijd een dubbel bericht zijn (in het Nederlands en het Engels)

River Plate- San Lorenzo

2008-09-03T16:06:00.004-03:00

Wie niets herkent in deze titel: geen nood, u bent nog steeds mee. Voor diegenen die de titel wel herkennen: een voetbalmatch live in Argentinië is zoooveel sfeervoller dan in België!

Yolan is dus zondag samen met zijn broer (en een van zijn vrienden) naar een voetbalmatch gaan kijken: zijn ploeg (River Plate) tegen San Lorenzo. Goed op tijd aangekomen zodat we zeker goede plaatsen hadden. Hier zijn de stadia immers wel vol, in tegenstelling tot België. En al voor de match iedereen a volonte! Bijna altijd eerst de supporters aan de overkant, waarna alle supporters van River Plate uit volle borst de anderen gewoon totaal overklasten.

Een lied was heel makkelijk en kon ik goed meezingen: vamos (komaan) amos amos River Plate, Vamos amos amos River Plate, Vamooooooooooooooooos River Plaaaaaaaaate. En in plaats van 2 handen in de lucht, zwaaien ze hier steeds met de rechterhand, een beetje op een jannettige manier. Maar zo wordt hier dus gescandeerd:D. De match zelf was eigenlijk helemaal niet goed, namelijk 0-0 en weinig kansen, maar de supporters zorgden voor genoeg animo.

Foto: hier komen de spelers van River Plate op het veld.
Pittig details is wel de voorzorgsmaatregelen tegen gevechten: er kan geen bier gekocht worden in het stadium maar speciaal is vooral hoedat de supporters van de tegenpartij behandeld worden: Ze zitten in 3 blokken die met prikkeldraad zijn omgeven. Er stonden een stuk of 50 politiemensen rondom hen en na de match moesten wij eerst een half uur wachten totdat alle supporters van de andere ploeg veilig weg waren. Wat moet dat geweest zijn in het verleden!

Maandag op school aangekomen, vroegen een paar mensen of ik niet toevallig naar de match van River tegen Lorenzo was gaan kijken, waarop ik natuurlijk trots Ja zei. En als ik vroeg waarom, zeiden ze dat ik op tv ben gekomen:D, ik ben dus al meteen een tv ster!

Hasta Luego

Flogger

2008-08-30T17:31:00.003-03:00

Tijdens de les Engels (de enigste les waar ik alles versta) hadden we het over trends enzo. Plots kwam het woord "flogger" boven, dat kende ik niet dus vroeg ik wat het was. Ik kreeg een uitleg die me verdacht bekend leek. Flogger is een stijl van kleding, haar en dansen en is van Argentijnse oorsprong.
Kenmerken zijn:

strakke broeken
strak haar en vaak over 1 oog
t-shirts, vol fluo of allesins heel opvallend
schoenen van nike, converse of vans
polsbandjes

Inderdaad, u kent het allemaal, het is de alombekende tecktonic stijl! En wat een rage is dat hier! We gingen vandaag naar het winkelcentrum en er liepen echt hon-der-den "floggers" rond. Heel de jeugd, van 5 tot 20, liep in dezelfde kledingstijl rond. De dansstijl is echter anders dan bij ons: http://www.youtube.com/watch?v=o2jwvTGKDH4, evenals tecktonic een zeer grappige dans. Wel coole muziek, volgens mij. Het grote verschil tussen flogger en tecktonic is wel dat het dansen hier met de benen gebeurd, terwijl tecktonic het vooral van de armbewegingen moet hebben.
Ik kijk echt uit naar een flogger feestje, dat lijkt me zo grappig om iedereen zo te zien dansen:D. Op de feestjes waar ik geweest ben, was het steeds cumbia van muziek. Maar daarover zal ik het een volgende keer wel hebben
Hasta luego!

Lourdes in Zuid-Amerika

2008-08-27T17:46:00.006-03:00

Zondag heeft Yolan een cultureel verantwoord bezoek gedaan: hij heeft namelijk het Lourdes van Zuid-Amerika bezocht, genaamd Lujan. In Lujan staat een enorme basiliek die volledig aan Maria gewijd is.

U ziet het of niet: het is een enorm mooie en grote basiliek, waar zelfs een atheïst als ik even moet bij slikken. Het is het belangrijkste bedevaartsoord in Argentinië. Juan wist me te zeggen dat het de gewoonte is om te voet naar Lujan te stappen. Hij heeft het al 2 jaar na elkaar gedaan (in 1 dag) en dat is toch 64 kilometer! Wel zei hij erbij dat hij erna nog nooit zo een grote blaren had gehad:D.
Wij dus naar binnen en daar was het minstens even mooi. Er was ook juist een mis bezig, wat een mooi effect gaf.

Deze foto lijkt echt heilig: het licht schijnt juist op de heilige, dat kan toch geen toeval zijn? En ik heb dat moment kunnen vastleggen met een kapot scherm! Wat een goede fotograaf ben ik toch.
We liepen wat rond in de kerk en ik zag mensen biechten, nog nooit gezien. Bij het naar buiten gaan knielden Agus en Juan even en ze begonnen een klein gebedje. Ik besloot het daarbij te laten, aangezien ik niet eens zou weten wat te zeggen. Daarna zijn we gewoon terug naar huis gereden en heb ik voor heel het gezin pasta carbonara gemaakt! Ze vonden het zeer lekker en we gaan het dit jaar zeker nog eten. Daar heb ik natuurlijk niets op tegen.
Om dit bericht af te sluiten nog een foto van mij in schooluniform.

Hasta luego!

eerste schooldag

2008-08-23T12:44:00.003-03:00

hola!

Donderdag ging normaal oficieel de eerste dag zijn dat Yolan naar het Argentijns college ging. De leraren gooiden echter roet in mijn eten door te staken, waardoor te veel leerlingen niet naar school gingen komen, Yolan dus ook niet. Maar vrijdag was het eindelijk zo ver: Yolan moest om 20 voor 7 gewekt worden om om kwart na 7 op school te zijn. Dat mislukte al totaal, ik werd namelijk gewekt om 7 uur met het bericht dat ik 5 minuten had om me klaar te maken. Gelukkig kan ik mij goed haasten dus was ik relatief klaar om te vertrekken (in mijn schooluniform!). Op school kreeg ik te horen dat ik in de richting natuurwetenschappen in het 5de jaar terecht ging komen. Ze vonden blijkbaar dat ik het 6de niet ging aankunnen (spijtig, want het 6de jaar heeft hun eindejaarsreis naar Bariloche=ibiza van Zuid-Amerika). In de klas aangekomen moest ik kiezen waar ik wou zitten, wat moeilijker bleek dan het leek, want iedereen wou naast "de nieuwen buitenlander" gaan zitten. Ik mij daar ergens van achter geplaceerd, waarna ik iedereen zijn naam te horen kreeg, moest zeggen welke muziek ik luisterde, welke talen ik sprak,... Ze moesten alles van mij weten, zeker ook voor welke voetbalploeg ik was: River Plate of Boca Juniors (2 rivaliserende ploegen in Buenos Aires). Ik zeg dan voorzichtig dat ik het begot niet weet, al heb ik lichte voorkeur voor River Plate, aangezien mijn gastbroer daarvoor staat (en ik eens mee mag naar een match). De lessen dat ik had: Wiskunde (snapte ik alles aangezien ik het al eens gezien heb=exponentiele functies), fysica (idem=elastische krachten), biologie (verstond ik al een pak minder) en dan Toerisme (verstond ik af en toe een woordje). Naarmate ik minder van de les snapte, hadden mijn klasgenoten er precies ook minder zin in (in de les weliswaar). Bij biologie deden we eigenlijk al bijna niets meer, en bij toerisme ook echt niks. Het was echt een leuke dag en ik ben al uitgenodigd om mee te voetballen, uit te gaan, samen de bus te nemen, en nog veel meer. Na school was ik wel bekaf (het was nog maar 2 uur) en na de lunch om 3 uur ben ik even gaan slapen. Normaal ging ik pannekoeken maken voor de verjaardag van mijn mama hier maar ik werd pas om 20 uur wakker, zodat het pannekoeken idee verplaatst werd. In de avond was er nog het feest van mama, maar daar zal ik andere keer iets over schrijven.
Hasta luego!

gastgezin

2008-08-20T12:48:00.006-03:00

Eigenlijk moest ik dit bericht al veel eerder hebben gemaakt, maar omdat ik zelf er nog geen fotos van had, hield ik het altijd voor later. Tot nu, er moet eindelijk eens kennis zijn van mijn allervriendelijkst gastgezin.

Links van voor zie je mijn gastmoeder: mama of Maria noem ik haar. Immer geinteresseerd in mijn doen en laten en ze verjaart deze vrijdag. Dan zal ik pannekoeken maken:D. Rechts van haar vind je mijn oudste gastzus (Laura) en -broer (Martin). Laura is 26 en werkt voor de staat. Wat ik kon begrijpen uit haar uitleg was dat ze voor de ziekteverzerzekering zorgt van de ambtenaren. Ze is zeer met mij begaan en wil zoveel mogelijk met mij doen. Martin (24) zal in december afgestudeerd zijn in toerisme en vertrekt dan naar Nieuw-Zeeland. Daarom wil hij tegen mij in het Engels spreken zodat hij zich daarin wat kan oefenen. Hij draagt kei coole broeken en wil vooral al mijn muziek leren kennen. Dan heb je rechts de lieven van gastbroer en -zussen: Juan van voor, Eugenia naast Laura en het lief van Laura rechts (ik vergeet nog steeds zijn naam). Eugenia kan geen Engels en sprekt super snel Spaans, dus kan ik niet vaak dingen tegen haar zeggen, maar het is wel een heel leuke (vb op haar feestje). De Juan(i) is echt ne coole gast. Hij is het vriendje van Augustina en ook van mijn leeftijd. Gisteren ben ik met hem en zijn familie gaan voetballen, echt cool. Het lief van Laura is de meest chaotische, hij wil soms Engels spreken, maar daar slaagt hij vaak niet in. Hij was de eerste avond van aankomst ook het zatst van de (door mij) geschonken genever. Van voor heb je tenslotte nog Kiela, de hond. Echt een prachtbeest. De rest van de familie heb ik nog niet ontmoet

Links op deze foto bevindt zich Gustavo, de vader des huizes. Hij is de advocaat, maar dat merk je niet echt in zijn doen en laten. Hij spreekt ook niets Engels maar hij spreekt rustig en daarom kan ik hem vaak het best verstaan (als er Spaans wordt gesproken=vaak dus). De rest van de foto heb je normaal al eens gezien.

Dit ben ik met mijn gastgezin op een belangrijk plein in Buenos Aires. Augustina is 19 en is met YFU voor 3 maanden naar Australie geweest en kan echt redelijk goed Engels. Zij is een grote hulp voor mij en het is ook echt een heel leuke. Ze gaat ofwel stewardesse studeren, ofwel tolk Engels-Spaans. Haar bijnaam is Agus, wat veel gemakkelijker te schrijven is. Vanaf nu zal ik haar dus vaak zo noemen.
Voila, nu weet je toch al wat meer over mijn gezin!

uitgaan en Argentine

2008-08-19T00:34:00.007-03:00

Dag beste mensen!
Gisteren waren er meerdere goede redenen om eens goed te feesten: het was Eugenia (lief van Martin) haren verjaardag , het was maandag vrijaf voor San Martin en we haddden het de avond ervoor niet te laat gemaakt (4 uur is hier echt niet laat). Mijn 2 gastzussen waren niet aanwezig wegens ander feestje en aan strand zijn met geliefde. Ik dus met Martin naar huis van zijn vriend gereden waar we gegeten en vooral gedronken hebben.

Een drank die hier veel gedronken wordt is Fernet branca met cola. Zeer sterk (45%) en muy rico (zeer lekker). Rond 3 uur dachten we van: gaan we niet eens naar een bar? Het is nog vroeg in de avond. Dus wij naar een soort danscafe, misschien eerder kleine discotheek. Daar hebben we ons zeer goed geamuseerd. Spijtig dat men alleen Heiniken kon bestellen in liter flessen (maar 13 pesos = iets meer dan 3 euro).

(Eugenia, ik en Nico)
Over heel de avond gezien kende ik 2 liedjes, voor de rest waren het allemaal zeer "populaire" liedjes, dat zei Martin toch constant. Het was wel leuke muziek om op te dansen. alleen kennen ze hier het concept "dj" niet: de hele tijd gewoon in 1 keer overschakelen, en dat doet pijn aan men hart. Rond 6 uur begon de tent te sluiten en gingen wij ook naar huis. Rond 7 lag ik in mijn bed van mijn eerste echte feestje in Argentinie.

(Martin, ik, Eugenia en mensem waarvan ik de naam vergeten ben)

my crib in Haedo

2008-08-16T12:04:00.004-03:00

Dag beste mensen!
Omdat ik nog niet veel fotos heb getrokken van mijn gezin, zal ik eerst een bericht schrijven over het huis waar ik in leef. Laten we stellen dat we redelijk luxueus leven. Ze hebben hier:

een zwembad
een meid
enorm veel tv's en pc's (heb beide op mijn kamer)
een mega bbq
een dressing (toch zeker 1 op mijn kamer:p)
bewakingscamera's
nog niet overtuigd?

De eerste avond hebben we meteen een grote bbq gehouden ter gelegenheid van mijn aankomst. Alle gezinsleden+hun lieven waren er, dus een zeer gezellige boel. Het zijn allemaal schatten van mensen, en het lijkt alsog ik al veel langer in het gezin leef (buiten mijn gebrek aan Spaans natuurlijk).
Om dit bericht af te sluiten, wat fotos van het huis hier (ik heb het kabeltjes probleem reeds opgelost ja)

eerste bericht vanuit Argentinië

2008-08-14T10:34:00.003-03:00

holaaaa

De Yolan is veilig in Buenos Aires aangekomen. Ik zit nu in een jeugdherberg waar we deze nacht hebben overnacht. Het was een zeer lange vlucht: eerst van 8 tot ongeveer half 11 in Madrid en dan van half 1 tot half 1 (in jullie tijdsrekening), hier echter was het nog maar half 8. We werden opgewacht door 2 YFU vrijwilligers, die ons tot in de jeugdherberg brachten en daar zit ik dus nog steeds. Het typen gaat vrij traag vanwege het qwerty klavier dat ik nog niet echt gewoon ben, het leuke is ook dat de helft van de letters half weg zijn. Als je een bericht met fotos verwacht zal ik je moeten teleurstellen: hier kan ik geen fotos uploaden. Maar het domste moet nog komen: ik ben dat kabeltje gewoon glats vergeten. Maar ik koop hier wel zo iets waar ge dat makkelijk mee kunt doen. Straks komt mijn gastgezin mij ophalen en begint het avontuur nog echter. Ik zal mijn bericht niet te lang maken dus: ¡¡tot het volgende bericht!!

afscheid nemen....het kan ook leuk

2008-08-12T18:18:00.012-03:00

Mijn laatste avond in België, dan is er nog even tijd om een artikeltje te schrijven. Gisteren was namelijk mijn afscheidsfeestje, dat zooo leuk was dat ik besloot dat ik er iets over kon schrijven. Er was lekker veel volk, lekkere hapjes, leuke muziek, bier,... Het was echt overweldigend. Mensen hebben ook lekker veel in mijn gastenboek geschreven, zodat ik lekker veel kan lezen op de vlieger.

Al dat afscheidnemen, al die knuffels en kussen, al die blije gezichten (tot ze weggingen natuurlijk), echt om van te genieten. Kortom: mijn leukste afscheidsfeestje ooit

Nu ben ik heel moe en ga ik jullie laten. Wens me een goede reis en ik wens jullie allemaal een fantastisch jaar (zonder mij weliswaar).

PS: Als je mij per sé eens wilt schrijven is dit mijn adres:
fam. Dutto
Colombres 122
1706 Haedo Argentina

Festivalweekend

2008-08-11T10:00:00.005-03:00

Jaja, mijn allerlaatste weekend in België! Ik heb er zeer hard van genoten: vrijdag en zaterdag naar een drum n bass festival in Dinant. Zondag was er nog plaats vrijgehouden voor marktrock.
het festival in Dinant, genaamd Skunkstep werd gehouden in een kasteeltje. De bijzaal was gewoonweg een kerk met een vrij groot Jezus beeld! Zeer underground dus...geniaal.

Zondag ook goed geamuseerd op marktrock. Enkele conlcusies:

Anouk was veel beter dan op Werchter
Mensen gaan nu al ongegeneerd in onderbroek in andere mensen hun schouders
de security van marktrock zijn eikels (ik mocht niet eens een blikske stella bezitten)
De after party was dik oké!!

Afscheid nemen...

2008-08-10T17:19:00.004-03:00

Nog drie dagen en het is zover...
Woensdag 13/08 heel vroeg, stapt Yolan in de vlieger richting Argentina.

Om goed afscheid te nemen (en nog eens goed te vieren) heeft Saïdja een afscheidsfeest in elkaar getimmerd. Alle info hieronder op de super sexy flyer:

Nog een weekje!

2008-08-07T18:35:00.004-03:00

Nog een weekje hier in België dromen over de wilde avonturen die te beleven vallen in Argentinië en dan vertrek ik eindelijk! Van den 13de augustus tot ... eind juni 2009.